(Populi despecti in Deum fiducia)
122:1 Ad te attóllo óculos meos, * qui hábitas in cælis.
122:2a Ecce, sicut óculi servórum * ad manus dominórum suórum,
122:2b Sicut óculi ancíllæ ad manus dóminæ suæ: * Ita óculi nostri ad Dóminum Deum nostrum, donec misereátur nostri.
122:3 Miserére nostri, Dómine, miserére nostri, * quia multum satiáti sumus despectióne;
122:4 Multum satiáta est ánima nostra * irrisióne abundántium, despectióne superbórum.
