131:1 Meménto, Dómine, in grátiam David * omnis sollicitúdinis ejus:
131:2 Quómodo juráverit Dómino, * votum vóverit Poténti Jacob:
131:3 Non intrábo in habitáculum domus meæ, * non ascéndam in stratum lecti mei,
131:4 Non concédam somnum óculis meis, * pálpebris meis quiétem,
131:5 Donec invénero locum Dómino, * habitatiónem Poténti Jacob.
131:6 Ecce, audívimus de illa in Ephrata; * invénimus eam in campis Iaar.
131:7 Intrémus in habitatiónem ejus, * procidámus ante scabéllum pedum ejus.
131:8 Surge, Dómine, in locum quiétis tuæ, * tu et arca majestátis tuæ.
131:9 Sacerdótes tui índuant justítiam, * et sancti tui exsultántes exsúltent.
131:10 Propter David, servum tuum, * noli repéllere fáciem uncti tui.
131:11 Jurávit Dóminus David promíssum firmum a quo non recédet: * Súbolem géneris tui ponam super sólium tuum.
131:12 Si custodíerint fílii tui pactum meum, * et præcépta quæ docébo eos,
131:13 Etiam fílii eórum in sempitérnum * sedébunt super sólium tuum.
131:14 Nam Dóminus elégit Sion, * eam optávit sedem sibi:
131:15 Hæc est réquies mea in sempitérnum, * hic habitábo, quóniam optávi eam.
131:16 Víctui ejus benedícens benedícam, * páuperes ejus saturábo pane.
131:17 Sacerdótes ejus índuam salúte, * et sancti ejus exsultántes exsultábunt.
131:18 Illic David suscitábo cornu, * parábo lucérnam uncto meo.
131:19 Inimícos ejus índuam confusióne, * super ipsum autem fulgébit diadéma meum.
