[Oratio]
{(c3) De(h)us,(h) qui(h) be(h)á(h)tum(h) Wen(h)ces(h)lá(h)um(h) per(h) mar(h)tý(h)ri(h)i(h) pal(h)mam(h) a(h) ter(h)ré(h)no(h) prin(h)ci(h)pá(h)tu(h) ad(h) cæ(h)lés(h)tem(h) gló(h)ri(h)am(h) trans(h)tu(h)lís(h)ti:(f.) †(,) e(h)jus(h) pré(h)ci(h)bus(h) nos(h) ab(h) om(h)ni(h) ad(h)ver(h)si(h)tá(h)te(g) cus(f)tó(h hr)di;(h.) *(;) et(h) e(h)jús(h)dem(h) trí(h)bu(h)e(h) gau(h)dé(h)re(h) con(h)sór(h)ti(dr)o.(d.) (::)}
$Per Dominum

[Responsory7]
R. Coróna áurea super caput ejus,
* Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.
V. Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
R. Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.

[Responsory8]
R. Hic est vere Martyr, qui pro Christi nómine sánguinem suum fudit:
* Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
V. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.
R. Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
&Gloria
R. Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
