[Hymnus Vespera]
Fortis en præsul, monachus fidélis,
Láurea doctor redimítus astat:
Festus Ansélmo chorus æmulétur
Dícere carmen.
_
Ante matúros sápiens hic annos,
Sǽculi florem pereúntis horret;
Atque Lanfránci documénta quærens,
Intrat erémum.
_
Intímum pulsans penetrále Verbi,
Fertur immótæ fidei volátu:
Dógmatum puros látices an ullus
Altius hausit?
_
Munus abbátis, pater alme, sumens,
Te voves caræ sóboli: benígnis
Débiles portas húmeris, alácres
Prǽvius hortans.
_
Prǽsulum defert tibi rex cáthedram;
Quid times luctam? próperant triúmphi;
Exteras gentes, generósus exsul,
Lúmine reples.
_
Sacra libértas, óvibus redémptis
Parta, cui Christus nihil antepónit,
Urget Ansélmum: stúdio quis æquo
Víndicat ipsam?
_
Clara fit Romæ tua fama, Præsul:
Póntifex summus tibi fert honóres;
Te fides poscit: siluére Patres:
Dogma tuere.
_
Sis memor sancti gregis, et patrónus
Sis ad ætérnam Tríadem, precámur,
Cuncta cui dignas résonent per orbem
Sǽcula laudes.
Amen.

[Ant Matutinum 3N]
Ansélmus, * mansuetúdine agnus, fortitúdine leo, cælésti doctrína superéffluens, mentes hóminum illustrávit, allelúja.

[Responsory9]
R. Hic est † Ansélmus, Doctor præclárus, sub disciplína Lanfránci institútus: qui cum esset monachorum pater amábilis, ad pontificáles ínfulas vocátus est;
* Et pro libertáte sanctæ Ecclésiæ strénue decertávit, allelúja.
V. Non ancillam, sed liberam esse Christi sponsam, invícta voce asserébat.
R. Et pro libertáte sanctæ Ecclésiæ strénue decertávit, allelúja.

[Responsory11]
R. Beátus Ansélmus † dixit mærens ad epíscopos Indómitum taurum et ovem débilem ad arátrum conjungere dispónitis: ovem per spinas et tríbulos raptátam taurus mísere dilacerábit;
* Et gáudium vestrum mox in mæstítiam convertétur, allelúja.
V. Tribulatiónes me manent; sed nihil horum véreor, dúmmodo consúmmem cursum meum.
R. Et gáudium vestrum mox in mæstítiam convertétur, allelúja.

[Responsory12]
R. Cum essent † Patres in synodo congregati, Urbanus Pontifex clamavit: Pater et magister Anselme, Anglorum archiepiscope, ubi es?
* Ascende usque ad nos; et pugnans pro Matre tua et nostra, adjuva nos, alleluja.
V. Benedictus sit sensus tuus, et sermo oris tui sit benedictus.
R. Ascende usque ad nos; et pugnans pro Matre tua et nostra, adjuva nos, alleluja.

[Ant 2]
Beátus Ansélmus * sǽculi príncipes docébat, dicens: Nihil ámplius díligit Deus in hoc mundo, quam Ecclésiæ suæ libertátem, allelúja.
