[Officium]
Commune Dedicationis Ecclesiae

[Missa]
Terribilis

[Rule]
Psalmi Dominica
Antiphonas horas
9 lectiones
Psalm5 Vespera=147
Festum Domini
Divinum auxilium

[Rule] (ad missam)
Gloria
Credo
Prefatio=Dedicatio

[Ant Vespera]
Domum tuam, Dómine, * decet sanctitúdo in longitúdinem diérum.;;109
Domus mea, * domus oratiónis vocábitur.;;110
Hæc est domus Dómini * fírmiter ædificáta, bene fundáta est supra firmam petram.;;111
Bene fundáta est * domus Dómini supra firmam petram.;;112
Lápides pretiósi * omnes muri tui, et turres Jerúsalem gemmis ædificabúntur.;;147

[Hymnus Vespera]
{:H-Caelestisurbs:}v. Cæléstis urbs Jerúsalem,
Beáta pacis vísio,
Quæ celsa de vivéntibus
Saxis ad astra tólleris,
Sponsǽque ritu cíngeris
Mille Angelórum míllibus.
_
O sorte nupta próspera,
Dotáta Patris glória,
Respérsa Sponsi grátia,
Regína formosíssima,
Christo jugáta Príncipi,
Cæli corúsca cívitas.
_
Hic margarítis émicant,
Paténtque cunctis óstia;
Virtúte namque prǽvia
Mortális illuc dúcitur,
Amóre Christi pércitus
Torménta quisquis sústinet.
_
Scalpri salúbris íctibus
Et tunsióne plúrima,
Fabri políta málleo
Hanc saxa molem cónstruunt,
Aptísque juncta néxibus
Locántur in fastígio.
_
Decus Parénti débitum
Sit usquequáque Altíssimo,
Natóque Patris único,
Et ínclito Paráclito,
Cui laus, potéstas, glória 
Ætérna sit per sǽcula.
Amen.

[HymnusM Vespera]
v. Urbs beáta Jerúsalem,
Dicta pacis vísio,
Quæ constrúitur in cælis
Vivis ex lapídibus,
Et Ángelis coronáta
Ut sponsáta cómite.
_
Nova véniens e cælo,
Nuptiáli thálamo
Præparáta, ut sponsáta
Copulétur Dómino:
Platéæ et muri ejus
Ex auro puríssimo.
_
Portæ nitent margarítis
Ádytis paténtibus,
Et virtúte meritórum
Illuc introdúcitur
Omnis qui ob Christi nomen
Hic in mundo prémitur.
_
Tunsiónibus, pressúris
Expolíti lápides,
Suis coaptántur locis
Per manus artíficis,
Disponúntur permansúri
Sacris ædifíciis.
_
Glória et honor Deo
Usquequáqu[e] altíssimo,
Una Patri, Filióque,
Inclyto Paráclito,
Cui laus est et potéstas
Per ætérna sǽcula.
Amen.

[Versum 1]
V. Hæc est domus Dómini fírmiter ædificáta. 
R. Bene fundáta est supra firmam petram.

[Ant 1]
Sanctificávit Dóminus * tabernáculum suum: quia hæc est domus Dei, in qua invocábitur nomen ejus, de quo scriptum est: Et erit nomen meum ibi, dicit Dóminus.

[Oratio]
!In Anniversario Dedicationis Ecclesiæ
v. Deus, qui nobis per síngulos annos hujus sancti templi tui consecratiónis réparas diem, et sacris semper mystériis repræséntas incólumes: exáudi preces pópuli tui, et præsta; ut quisquis hoc templum benefícia petitúrus ingréditur, cuncta se impetrásse lætétur.
$Per Dominum

[Oratio in 2 loco]
!In ipso die Dedicationis Ecclesiæ et per Octava, et quando varianda est Oratio 
v. Deus, qui invisibíliter ómnia cóntines, et tamen pro salúte géneris humáni signa tuæ poténtiæ visibíliter osténdis: templum hoc poténtia tuæ inhabitatiónis illústra, et concéde; ut omnes, qui huc deprecatúri convéniunt, ex quacúmque tribulatióne ad te clamáverint, consolatiónis tuas benefícia consequántur.
$Per Dominum

[Invit]
Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

[Hymnus Matutinum]
@Commune/C8:Hymnus Vespera

[HymnusM Matutinum]
@Commune/C8:HymnusM Vespera

[Ant Matutinum]
Tóllite portas, * príncipes vestras, et elevámini, portæ æternáles.;;23
Erit mihi Dóminus * in Deum, et lapis iste vocábitur domus Dei.;;45
Ædificávit * Móyses altáre Dómino Deo.;;47
Non est hic áliud, * nisi domus Dei, et porta cæli.;;83
Vidit Jacob scalam, * súmmitas ejus cælos tangébat, et descendéntes Angelos, et dixit: Vere locus iste sanctus est.;;86
Eréxit Jacob * lápidem in títulum, fundens óleum désuper.;;87
Qui hábitat * in adjutório Altíssimi, in protectióne Dei cæli commorábitur.;;90
Templum Dómini * sanctum est, Dei structúra est, Dei ædificátio est.;;95
Benedícta * glória Dómini, de loco sancto suo, allelúja.;;98

[Nocturn 1 Versum]
@:Versum 3

[Nocturn 2 Versum]
V. Domus mea.
R. Domus oratiónis vocábitur.

[Nocturn 3 Versum]
@:Versum 1

[Lectio1]
De libro secundo Paralipómenon
!2 Chr 7:1-5
1 Cum complésset Sálomon fundens preces, ignis descéndit de cælo et devorávit holocáusta et víctimas: et majéstas Dómini implévit domum. 
2 Nec póterant sacerdótes íngredi templum Dómini, eo quod implésset majéstas Dómini, templum Dómini. 
3 Sed et omnes fílii Israël vidébant descendéntem ignem, et glóriam Dómini super domum: et corruéntes proni in terram super paviméntum stratum lápide, adoravérunt et laudavérunt Dóminum: Quóniam bonus, quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 
4 Rex autem et omnis pópulus immolábant víctimas coram Dómino.
5 Mactávit ígitur rex Sálomon hóstias, boum vigínti duo míllia, aríetum centum vigínti míllia: et dedicávit domum Dei rex et univérsus pópulus.

[Responsory1]
R. In dedicatióne templi decantábat pópulus laudem: 
* Et in ore eórum dulcis resonábat sonus.
V. Fundáta est domus Dómini supra vérticem móntium, et vénient ad eam omnes gentes.
R. Et in ore eórum dulcis resonábat sonus.

[Lectio2]
!2 Chr 7:6-9
6 Sacerdótes autem stabant in offíciis suis, et Levítæ in organis cárminum Dómini, quæ fecit David rex ad laudándum Dóminum: Quóniam in ætérnum misericórdia ejus; hymnos David canéntes per manus suas: porro sacerdótes canébant tubis ante eos, cunctúsque Israël stabat. 
7 Sanctificávit quoque Sálomon médium átrii ante templum Dómini: obtúlerat enim ibi holocáusta, et ádipes pacificórum: quia altáre ǽneum, quod fécerat, non póterat sustinére holocáusta et sacrifícia et ádipes. 
8 Fecit ergo Sálomon solemnitátem in témpore illo septem diébus, et omnis Israël cum eo, ecclésia magna valde ab intróitu Emath usque ad Torréntem Ægýpti. 
9 Fecítque die octávo colléctam, eo quod dedicásset altáre septem diébus, et solemnitátem celebrásset diébus septem.

[Responsory2]
R. Fundáta est domus Dómini supra vérticem móntium, et exaltáta est super omnes colles:
* Et vénient ad eam omnes gentes, et dicent: Glória tibi, Dómine.
V. Veniéntes autem vénient cum exsultatióne, portántes manípulos suos.
R. Et vénient ad eam omnes gentes, et dicent: Glória tibi, Dómine.

[Lectio3]
!2 Chr 7:11-16
11 Complevítque Sálomon domum Dómini, et domum regis, et ómnia quæ disposúerat in corde suo, ut fáceret in domo Dómini et in domo sua, et prosperátus est. 
12 Appáruit autem ei Dóminus nocte, et ait: Audívi oratiónem tuam, et elégi locum istum mihi in domum sacrifícii. 
13 Si cláusero cælum, et plúvia non flúxerit, et mandávero et præcépero locústæ, ut dévoret terram, et mísero pestiléntiam in pópulum meum: 
14 convérsus autem pópulus meus, super quos invocátum est nomen meum, deprecátus me fúerit, et exquisíerit fáciem meam, et égerit pœniténtiam a viis suis pessimis: et ego exáudiam de cælo, et propítius ero peccátis eórum, et sanábo terram eórum. 
15 Oculi quoque mei erunt apérti, et aures meæ eréctæ ad oratiónem ejus qui in loco isto oráverit. 
16 Elégi enim et sanctificávi locum istum, ut sit nomen meum ibi in sempitérnum, et permáneant óculi mei et cor meum ibi cunctis diébus.

[Responsory3]
R. Bénedic, Dómine, domum istam, quam ædificávi nómini tuo: veniéntium in loco isto 
* Exáudi preces in excélso sólio glóriæ tuæ.
V. Dómine, si convérsus fúerit pópulus tuus, et oráverit ad sanctuárium tuum.
R. Exáudi preces in excélso sólio glóriæ tuæ.
&Gloria
R. Exáudi preces in excélso sólio glóriæ tuæ.

[Lectio4]
Sermo sancti Augustini Episcopi
!Sermo 252 de Tempore
Quotiescúmque, fratres caríssimi, altáris vel templi festivitátem cólimus, si fidéliter ac diligénter atténdimus et sancte ac juste vívimus, quidquid in templis manufáctis ágitur, totum in nobis spiritáli ædificatióne complétur. Non enim mentítus est ille qui dixit: Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos; et íterum: Nescitis quia córpora vestra templum sunt Spíritus Sancti, qui in vobis est? Et ideo, fratres caríssimi, quia, nullis præcedéntibus méritis, per grátiam Dei merúimus fíeri templum Dei, quantum possumus cum ipsíus adjutório labóremus, ne Dóminus noster in templo suo, hoc est, in nobis ipsis, invéniat quod óculos suæ majestátis offéndat.

[Responsory4]
R. Orántibus in loco isto, 
* Dimítte peccáta pópuli tui, Deus, et osténde eis viam bonam per quam ámbulent, et da glóriam in loco isto.
V. Qui regis Israël inténde, qui dedúcis velut ovem Joseph, qui sedes super Chérubim.
R. Dimítte peccáta pópuli tui, Deus, et osténde eis viam bonam per quam ámbulent, et da glóriam in loco isto.

[Lectio5]
Sed habitáculum cordis nostri evacuétur vítiis, et virtútibus repleátur; claudátur diábolo, et aperiátur Christo. Et ita labóremus, ut nobis bonórum óperum clávibus jánuam regni cæléstis aperíre possímus. Sicut enim malis opéribus, quasi quibúsdam seris ac véctibus, vitæ nobis janua claudítur; ita, absque dubio, bonis opéribus aperítur. Et ídeo, fratres caríssimi, unusquísque consíderet consciéntiam suam, et, quando se áliquo crímine vulnerátum esse cognóverit, prius oratiónibus, jejúniis vel eleemósynis stúdeat mundáre consciéntiam suam; et sic Eucharístiam præsúmat accípere.

[Responsory5]
R. O quam metuéndus est locus iste: 
* Vere non est hic áliud nisi domus Dei et porta cæli.
V. Hæc est domus Dómini fírmiter ædificáta, bene fundáta est supra firmam petram.
R. Vere non est hic áliud nisi domus Dei et porta cæli.

[Lectio6]
Si enim, agnóscens reátum suum, ipse se a divíno altári subtráxerit, cito ad indulgéntiam divínæ misericórdiæ pervéniet. Quia, sicut qui se exáltat, humiliábitur; ita, e contrário, qui se humíliat ab altári Ecclésiæ pro emendatióne vitæ removére volúerit, ab ætérno illo et cælésti convívio excommunicári pénitus non timébit.

[Responsory6]
R. Mane surgens Jacob, erigébat lápidem in títulum, fundens óleum désuper; votum vovit Dómino: 
* Vere locus iste sanctus est, et ego nesciébam.
V. Cumque evigilásset Jacob de somno, ait.
R. Vere locus iste sanctus est, et ego nesciébam.
&Gloria
R. Vere locus iste sanctus est, et ego nesciébam.

[Lectio7]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
Homilía sancti Ambrósii Epíscopi
!Lib. 8 in Luc., prope finem
Zachǽus, statúra pusíllus, hoc est, nulla nobilitátis ingénitæ dignitáte sublímis, exíguus méritis sicut pópulus natiónum, audíto Dómini Salvatóris advéntu, quem sui non recéperant, vidére cupiébat. Sed nemo fácile Jesum videt; nemo potest Jesum vidére constitútus in terra. Et, quia non prophétas, non legem habébat, tamquam formæ grátiam naturális, ascéndit in sycómorum, vanitátem scílicet Judæórum vestígio suo próterens, erráta quoque córrigens superióris ætátis. Et ídeo Jesum in interióris domus recépit hospítio.

[Responsory7]
R. Domus mea, domus oratiónis vocábitur, dicit Dóminus: in ea omnis qui petit, áccipit; et qui quærit, ínvenit; 
* Et pulsánti aperiétur.
V. Pétite, et accipiétis; quǽrite, et inveniétis.
R. Et pulsánti aperiétur.

[Lectio8]
Et bene ascéndit in árborem, ut arbor bona bonos fructus fáceret, ac, naturáli excísus oleástro et contra natúram insértus in bonam olívam, fructum posset legis afférre. Radix enim sancta, etsi rami inútiles. Quorum infructuósam glóriam plebs géntium, fide resurrectiónis, quasi quadam córporis elevatióne, transcéndit. Zachǽus ergo in sycómoro, cæcus in via: quorum álterum Dóminus miseratúrus exspéctat, álterum mansiónis suæ claritáte nobílitat; álterum sanatúrus intérrogat, apud álterum se, non invitátus, invítat. Sciébat enim úberem hospítii sui esse mercédem. Sed tamen, etsi nondum vocem invitántis audíerat, jam víderat afféctum.

[Responsory8]
R. Lápides pretiósi omnes muri tui, 
* Et turres Jerúsalem gemmis ædificabúntur.
V. Portæ Jerúsalem ex sapphíro et smarágdo ædificabúntur, et ex lápide pretióso omnis circúitus muri ejus.
R. Et turres Jerúsalem gemmis ædificabúntur.
&Gloria
R. Et turres Jerúsalem gemmis ædificabúntur.

[Lectio9]
Verum, ne cæcum illum, tamquam fastidiósi páuperum, cito reliquísse videámur et transísse ad dívitem, exspectémus eum, quia exspectávit et Dóminus; interrogémus eum, quia interrogávit et Christus. Nos interrogémus, quia nescímus: ille, quia nóverat. Nos interrogémus, ut sciámus unde iste curátus sit: ille interrogávit, ut in uno plures discerémus unde Dóminum vidére mereámur. Interrogávit enim, ut crederémus, néminem, nisi confiténtem, posse salvári.
&teDeum

[Versum 0]
V. Dómine diléxi decórem doums tuæ.
R. Et locum habitatiónis glóriæ tuæ.

[Ant Laudes]
@:Ant Vespera:s/;;.*//g

[Capitulum Laudes]
!Apo 21:2
v. Vidi civitátem sanctam, Jerúsalem novam, descendéntem de cælo a Deo, parátam sicut sponsam ornátam viro suo.
$Deo gratias

[Hymnus Laudes]
{:H-Altoexolympi:}v. Alto ex Olýmpi vértice
Summi Paréntis Fílius,
Ceu monte deséctus lapis
Terras in imas décidens,
Domus supérnæ et ínfimæ
Utrúmque junxit ángulum.
_
Sed illa sedes cǽlitum
Semper resúltat láudibus,
Deúmque trinum et únicum
Jugi canóre prǽdicat: 
Illi canéntes júngimur
Almæ Siónis ǽmuli.
_
Hæc templa, Rex cæléstium,
Imple benígno lúmine:
Huc, o rogátus, ádveni,
Plebísque vota súscipe,
Et nostra corda júgiter
Perfúnde cæli grátia.
_
Hic ímpetrent fidélium
Voces precésque súpplicum
Domus beátæ múnera,
Partísque donis gáudeant:
Donec, solúti córpore,
Sedes beátas ímpleant.
_
Decus Parénti débitum
Sit usquequáque Altíssimo,
Natóque Patris único,
Et ínclito Paráclito,
Cui laus, potéstas, glória 
Ætérna sit per sǽcula.
Amen.

[HymnusM Laudes]
v. Anguláris fundaméntum
Lapis Christus missus est,
Qui paríetum compáge
In utróque néctitur,
Quem Sion sancta suscépit,
In quo credens pérmanet.
_
Omnis illa Deo sacra
Et dilécta cívitas,
Plena módulis, in laude,
Et canóre júbilo,
Trinum Deum unicúmque
Cum fervóre prǽdicat.
_
Hoc in templo, summe Deus,
Exorátus ádveni,
Et cleménti bonitáte
Precum vota súscipe,
Largam benedictiónem
Hic infúnde júgiter.
_
Hic promereántur omnes
Petíta acquírere,
Et adépta possidére,
Cum Sanctis perénniter
Paradísum introíre,
Transláti in réquiem.
_
Glória et honor Deo
Usquequáqu[e] altíssimo,
Una Patri, Filióque,
Inclyto Paráclito,
Cui laus est et potéstas
Per ætérna sǽcula.
Amen.

[Versum 2]
@:Versum 1

[Ant 2]
Zachǽe, * festínans descénde, quia hódie in domo tua opórtet me manére. At ille festínans descéndit, et suscépit illum gaudens in domum suam. Hódie huic dómui salus a Deo facta est, allelúja.

[Lectio Prima]
!Apo 21:4-5
v. Et abstérget Deus omnem lácrimam ab óculis eórum: et mors ultra non erit, neque luctus, neque clamor, neque dolor erit ultra, quia prima abiérunt. Et dixit qui sedébat in throno: Ecce nova fácio ómnia.

[Responsory Breve Tertia]
R.br. Domum tuam, Dómine, * Decet sanctitúdo.
R. Domum tuam, Domine, * Decet sanctitudo.
V. In longitúdinem diérum.
R. Decet sanctitúdo.
&Gloria
R. Domum tuam, Domine, * Decet sanctitudo.

[Versum Tertia]
V. Locus iste sanctus est, in quo orat sacérdos.
R. Pro delíctis et peccátis pópuli.

[Capitulum Sexta]
!Apo 21:3
v. Et audívi vocem magnam de throno dicéntem: Ecce tabernáculum Dei cum homínibus, et habitábit cum eis; et ipsi pópulus ejus erunt, et ipse Deus cum eis erit eórum Deus.
$Deo gratias

[Responsory Breve Sexta]
R.br. Locus iste sanctus est, * In quo orat sacérdos.
R. Locus iste sanctus est, * In quo orat sacérdos.
V. Pro delíctis et peccátis pópuli.
R. In quo orat sacérdos.
&Gloria
R. Locus iste sanctus est, * In quo orat sacérdos.

[Capitulum Nona]
@:Lectio Prima
$Deo gratias

[Responsory Breve Nona]
R.br. Hæc est domus Dómini * Fírmiter ædificáta.
R. Hæc est domus Dómini * Fírmiter ædificáta.
V. Bene fundáta est supra firmam petram.
R. Fírmiter ædificáta.
&Gloria
R. Hæc est domus Dómini * Fírmiter ædificáta.

[Versum Nona]
V. Bene fundáta est domus Dómini.
R. Supra firmam petram.

[Versum 3]
V. Domum tuam, Dómine, decet sanctitúdo. 
R. In longitúdinem diérum.

[Ant 3]
O quam metuéndus est * locus iste: vere non est hic áliud, nisi domus Dei, et porta cæli.

[Lectio4 in 2 loco]
Ex Tractatu S. Augustíni Epíscopi super Psalmos
!In Psalm. 121
Jerúsalem, quæ ædificátur ut cívitas. Fratres, quando dicébat ista David, perfécta erat illa cívitas, non ædificabatur. Néscio quam ergo civitátem dicit, quæ modo ædificátur, ad quam currunt in fide lápides vivi; de quibus dicit Petrus: Et vos tamquam lápides vivi coædificamini in domum spiritalem, id est, templum Dei sanctum. Quid est, Lápides vivi coædificamini? Vivis, si credis: si autem credis, efficieris templum Dei; quia dicit Apóstolus Paulus: Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos.

[Lectio5 in 2 loco]
Ipsa ergo modo cívitas ædificátur. Præcidúntur de móntibus lápides per manus prædicantium veritátem, conquadrantur, ut intrent in structuram sempitérnam. Adhuc multi lápides in mánibus artíficis sunt: non cadant de mánibus artíficis, ut possint perfecti coædificari in structuram templi. Est ergo ista Jerúsalem, quæ ædificátur ut cívitas: fundaméntum ipsíus Christus est. Dicit Apóstolus Paulus: Fundaméntum áliud nemo potest pónere præter id, quod pósitum est, quod est Christus Jesus.

[Lectio6 in 2 loco]
Fundaméntum quando pónitur in terra, désuper ædificantur paríetes, et pondus paríetum ad ima tendit, quia in impositum est fundaméntum. Si autem fundaméntum nostrum in cœlo est, ad cœlum ædificemur. Córpora ædificaverunt istam structúram, quam videtis amplam surrexisse hujus basílicæ: et quia córpora ædificaverunt, fundaméntum in imo posuérunt. Quia vero spiritaliter ædificamur, fundaméntum nostrum in summo pósitum est. Illuc ergo curramus, ibi ædificemur, quia de ipsa Jerúsalem dictum est: Stantes erant pedes nostri in átriis tuis Jerúsalem.

[Lectio7 in 2 loco]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
De Homilía sancti Ambrósii Epíscopi
!Lib. 8 in Luc., in fine
Et conféstim, inquit, vidit, et sequebatur illum, magníficans Dóminum. Áliter enim non vidéret, nisi sequeretur Christum, nisi Dóminum prædicáret, nisi sǽculum præteriret. Cum divítibus quoque in grátiam revertamur. Nólumus enim offendere dívites, qui volumus, si fíeri potest, sanare omnes: ne in cameli comparatione præstricti, et in Zachǽo cítius quam oportuit, derelicti, justæ habeant commotionis offensam.

[Lectio8 in 2 loco]
Discant dívites non in facultátibus crimen hærere, sed in iis, qui uti nesciant facultátibus. Nam divítiæ ut impedimenta improbis, ita bonis sunt adjumenta virtútis. Dives certe Zachǽus, et eléctus a Christo: sed dimidium bonórum suórum paupéribus largiendo, reddendo étiam in quadruplum, quæ fraude sustúlerat, (álterum enim non sat est, nec habet grátiam liberalitas, si injúria persevérat, quia non spólia, sed dona quærúntur) uberiorem mercédem quam conferebat, accépit.

[Lectio9 in 2 loco]
Et bene princeps indúcitur publicanorum. Quis jam de se desperet, quando et iste, cui census ex fraude, ad salútem pervénit? Et ipse, inquit, dives. Ut scias non omnes dívites, avaros. Quia statúra pusíllus erat. Quid sibi vult, quod nullius altérius staturam Scriptúra, nisi hujus expressit? Vide ne forte malítia pusíllus, aut adhuc pusíllus fide. Nondum enim reddere promiserat: nondum viderat Christum: mérito adhuc pusíllus. Joánnes autem magnus, quia et Christum vidit, et Spíritum sicut columbam super Christum manentem, sicut ipse ait: Vidi Spíritum descendentem sicut colúmbam, et manentem super eum.

[Lectio4 in 3 loco]
Sermo sancti Augustíni Epíscopi.
!Serm. 256. de Tempore.
Celebritas hujus congregatiónis, dedicatio est domus oratiónis. Domus ergo nostrárum oratiónum ista, domus autem Dei nos ipsi. Si domus Dei nos ipsi, nos in hoc sǽculo ædificamur, ut in fine sǽculi dedicemur. ædificium, imo ædificatio habet labórem; dedicatio exsultationem. Quod hic fiebat, quando ista surgebant, hoc fit modo, cum congregantur credéntes in Christum. Credéndo enim, quasi de silvis et móntibus ligna et lápides præciduntur: cum vero catechizantur, baptizantur, formantur, tamquam inter manus fabrorum et opificum dolantur, collineentur, complanantur. Verúmtamen domum Dómini non fáciunt, nisi quando caritáte compaginantur.

[Lectio5 in 3 loco]
Ligna ista et lápides si non sibi certo órdine cohærerent, si non se pacífice innecterent, si non se invicem, cohærendo sibi, quodámmodo amarent, nemo huc intraret. Dénique quando vides in áliqua fabrica lápides et ligna bene sibi cohærere, secúrus intras, ruinam non times. Volens ergo Dóminus Christus intrare, et in nobis habitáre, tamquam ædificando dicébat: Mandátum novum do vobis: Ut vos invicem diligatis. Mandátum, inquit, novum do vobis. Veteres enim eratis, domum mihi nondum faciebatis, in vestra ruína jacebatis. Ergo ut eruamini a vestræ ruinæ vetustáte,vos invicem amate.

[Lectio6 in 3 loco]
Consideret ergo cáritas vestra, ædificari adhuc istam domum toto, sicut prædictum est et promíssum, orbe terrárum. Cum enim ædificátur domus post captivitátem, sicut habet álius Psalmus, dícitur: Cantáte Dómino cánticum novum: cantáte Dómino omnis terra. Quod ibi dixit, Cánticum novum; hoc Dóminus dixit, Mandátum novum. Quid enim habet cánticum novum, nisi amórem novum? Cantare amantis est. Vox hujus cantoris, fervor est sancti amóris. Amémus, gratis amémus: D(3minum enim amámus, quo nihil mélius invenimus: ipsum amémus propter ipsum, et nos in ipso, tamen propter ipsum.

[Lectio7 in 3 loco]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
De Homilía sancti Ambrósii Epíscopi
!Ex Lib. 8 in Luc., prope finem
Quæ autem turba, nisi imperitæ confúsio multitúdinis, quæ vérticem nequit vidére sapiéntiæ? Ergo Zachǽus quámdiu in turba est, non videt Christum: supra turbam ascéndit, et vidit: hoc est, plebis jam transgressus inscítiam, méruit quem desiderabat, aspicere. Pulchre autem addidit: Quia illa parte erat transiturus Dóminus: vel ubi sycomorus, vel ubi creditúrus: ut et mystérium serváret, et grátiam seminaret Sic enim venerat, ut per Judǽos transiret ad Gentes.

[Lectio8 in 3 loco]
Vidit ítaque Zachǽum sursum. Jam enim sublimitáte fídei inter fructus novarum óperum, velut fœcúndæ altitúdine árboris eminebat Et quóniam de typo ad moralia defleximus, inter tot credéntium voluptates Domínica die relaxare ánimum, festivitátem admiscere deléctat. Zachǽus in sycomoro, novum vidélicet novi témporis pomum, ut in hoc quoque compleretur illud: Arbor fici prodúxit grossos suos.

[Lectio9 in 3 loco]
Ad hoc enim Christus advenit, ut ex lignis non poma, sed hómines nascerentur. Legimus álibi: Cum esses sub árbore fici, vidi te. Ergo Nathánæl sub árbore, hoc est, supra radícem, quia justus. Radix enim sancta. Sub árbore tamen Nathanæl, quia sub lege: Zachǽus supra árborem, quia supra legem. Ille Dómini occúltus defensor, hic públicus prædicator. Ille adhuc Christum ex lege quærebat: iste jam supra legem relinquebat sua, et Ddminum sequebatur.

[Lectio4 in 4 loco]
De Sermóne sancti Augustíni Epíscopi.
!Ex Serm. 256. de Tempore.
Atténdite in psalmo dedicationis, quem modo cantavimus, ex ruína ædificiorum. Conscidísti saccum meum: hoc pértinet ad ruinam. Quid ergo ad ædificium? Et accinxisti me lætítia. Vox dedicationis: Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar. Quis est, qui lóquitur? In verbis ejus agnoscite. Si expono, obscúrum est. Ergo verba ejus dicam, contínuo agnoscitis loquéntem, ut ametis alloquentem. Quis est, qui dícere pótuit: Eruísti Dómine ab inferis ánimam meam?

[Lectio5 in 4 loco]
Cujus ánima jam ab inferis eruta est, nisi de qua dictum est álio loco: Non derelínques ánimam meam in inférno? Proponitur dedicatio, et cantatur liberátio, cánticum dedicationis domus, et dícitur: Exaltábo te Dómine, quóniam suscepísti me: et non jucundasti inimícos meos super me. Atténdite Judǽos inimícos, qui se putabant occidisse Christum, vicisse tamquam inimícum, perdidisse quasi hóminem céteris similem atque mortalem.

[Lectio6 in 4 loco]
Resurréxit tértia die, et ejus vox est: Exaltábo te Dómine, quóniam suscepísti me. Atténdite Apóstolum dicéntem: Propter quod eum exaltávit. Et non jucundasti inimícos meos super me. Ipsi quidem in Christi morte jucundabantur, sed in ejus resurrectióne, ascensione, prædicatióne aliqui compungebantur, In ejus ergo prædicatióne, et per Apostolórum constantiæ diffamatiónem aliqui compungebantur, et convertebantur: aliqui obdurabantur, et confundebantur, nulli tamen jucundabantur.

[Lectio7 in 4 loco]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
Homilía sancti Gregórii Papæ
!Lib. 27 in Moralium, cap. 27 post medium
Si veraciter sapiéntes esse, atque ipsam sapiéntiam contemplári appetimus, stultos nos humíliter cognoscámus. Relinquamus noxiam sapiéntiam, discamus laudabilem fatuitatem. Hinc quippe scriptum est: Stulta mundi elégit Deus, ut confúndat sapiéntes. Hinc rursum dícitur: Si quis vidétur inter vos sápiens esse in hoc sǽculo, stultus fiat, ut sit sápiens. Hinc evangelicæ historiæ verba testantur: quia Zachǽus cum vidére præ turba nihil posset, sycomori árborem ascéndit, ut transeúntem Dóminum cerneret. Sycómorus quippe ficus fatua dícitur.

[Lectio8 in 4 loco]
Pusíllus ítaque Zachǽus sycomorum súbiit, et Dóminum vidit: quia qui mundi stultítiam humíliter eligunt, ipsi Dei sapiéntiam subtíliter contemplantur. Pusillitatem namque nostram ad vidéndum Dóminum turba præpedit: quia infirmitátem humánæ mentis, ne lucem veritátis intendat, curarum sæculárium tumúltus premit. Sed prudénter sycomorum ascendimus, si provide eam quæ divínitus præcipitur, stultítiam mente tenemus. Quid enim in hoc mundo stúltius quam amíssa non quærére, possessa rapientibus relaxare, nullam pro accéptis injúriis injúriam reddere, imo adjúnctis áliis patientiam præbere?

[Lectio9 in 4 loco]
Quasi enim sycómorum nos ascéndere Dóminus præcipit, cum dicit: Qui aufert quæ tua sunt, ne repetas. Et rursum: Si quis te percússerit in déxteram maxillam, præbe illi et álteram. Per sycomorum Dóminus transiens cérnitur: quia per hanc sapientem stultítiam, etsi necdum, ut est, solide, jam tamen per contemplatiónis lumen Dei sapiéntia quasi in transitu vidétur, quam vidére nequeunt qui sibi sapiéntes esse vidéntur: quia ad conspiciéndum Dóminum, in elata cogitatiónum suárum turba deprehensi, adhuc sycomori árborem non invenérunt.

[Lectio4 in 5 loco]
De Sermóne sancti Augustíni Epíscopi.
!Ex Serm. 256. de Tempore.
Modo, quando implentur ecclésiæ, putamus jucundari Judǽos? Ecclésiæ ædificantur, dedicantur, implentur: quómodo illi jucundantur? Non solum non jucundantur, sed étiam confundúntur, et implétur vox exsultantis: Exaltábo te Dómine, quóniam suscepísti me: et non jucundasti inimícos meos super me. Non jucundasti super me: si mihi credant, jucundabis in me. Ne multa dicamus, ad illa, quæ cantavimus, aliquándo veniamus. Quómodo dicit Christus: Conscidísti saccum meum, et accinxisti me lætítia? Saccus ejus erat similitúdo carnis peccáti.

[Lectio5 in 5 loco]
Non tibi vilescat, quod ait, Saccum meum: ibi erat inclúsum prétium tuum. Conscidísti saccum meum. Evasimus ad saccum istum. Conscidísti saccum meum. In passióne conscissus est. Quómodo ergo Deo Patri dícitur: Conscidísti saccum meum? Quómodo Patri dicatur, vis audíre: Conscidísti saccum meum? Quia próprio Fílio non pepércit, sed pro nobis ómnibus trádidit illum. Fecit enim per Judǽos nescientes, unde redimerentur sciéntes, et confunderentur negantes. Nesciunt enim quid boni nobis operati sunt malo suo. Suspensus est saccus, et quasi lætátus est ímpius. Conscidit saccum láncea persecútor, et fudit prétium nostrum Redémptor.

[Lectio6 in 5 loco]
Cantet Christus Redémptor, gemat Judas venditor, erubescat Judæus emptor. Ecce Judas véndidit, Judæus emit, malum negotium egérunt, ambo damnáti sunt, seípsos perdiderunt venditor et emptor. Dicat ergo caput nostrum, dicat pro córpore occiso, pro córpore dedicato. Dicat, audiamus: Conscidísti saccum meum, et accinxisti me lætítia: id est, conscidísti mortalitatem meam, et accinxisti me immortalitate et incorruptióne. Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar. Quid est, Non compúngar? Jam contra me non ferat lanceam persecútor, Ut non compúngar. Christus enim surgens a mórtuis, jam non móritur, et mors illi ultra non dominábitur.

[Lectio7 in 5 loco]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
Homilía venerábilis Bedæ Presbyteri.
!Lib. 5. Cap. 77. in Luc. 19
Quæ impossibilia sunt apud hómines, possibilia sunt apud Deum. Ecce enim camélus, deposita gibbi sárcina, per forámen acus transit, hoc est, dives et publicanus, relícto ónere divitiárum, contempto censu fraudum, angústam portam, arctamque viam, quæ ad vitam ducit, ascéndit. Qui mira devotióne fídei ad vidéndum Salvatórem, quod natúra minus habúerat, ascensu supplet árboris: atque ídeo juste, quamvis ipse rogare non aúdeat, benedictiónem Domínicæ susceptionis, quam desiderabat, accépit.

[Lectio8 in 5 loco]
Mystice autem Zachǽus, qui interpretátur justificatus, credentem ex Géntibus pópulum significat. Qui quanto curis sæculáribus occupatior, tanto flagítiis deprimentibus erat factus humilior. Sed ablútus est, sed sanctificátus, sed justificatus in nómine Dómini nostri Jesu Christi, et in spíritu Dei nostri. Qui intrántem Jericho Salvatórem vidére quærebat, sed præ turba non póterat: quia grátiæ fídei, quam mundo Salvátor áttulit, participare cupiebat: sed inolita vitiórum consuetúdo, ne ad votum perveniret, obstiterat.

[Lectio9 in 5 loco]
Eádem namque turba noxiæ consuetúdinis, quæ supra cæcum clamántem, ne lumen peteret, increpabat; étiam suspicientem publicanum, ne Jesum vídeat, tardat. Sed sicut cæcus turbarum voces magis ac magis clamando devícit: ita pusíllus necésse est turbæ nocentis obstaculum altióra petendo transcendat, terréna relinquat, árborem crucis ascendat. Sycomorus namque (quæ est arbor fóliis moro símilis, sed altitúdine præstans, unde et a Latinis celsa nuncupátur), ficus fatua dícitur. Et eádem domínica crux, quæ credéntes alit ut ficus, ab incredulis irridetur ut fatua.

[Lectio4 in 6 loco]
De Sermóne sancti Augustíni Epíscopi.
!Ex Serm. 256. de Tempore.
Ergo, dum novam constructionem sanctæ hujus ecclésiæ libénter attendimus, quam divíno nómini hódie dedicamus, invenimus a nobis deberi et Deo nostro máximam laudem, et sanctitati vestræ congruum de divínæ domus ædificatione sermónem. Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se áliquid ædificationis hábeat, quod utilitati animárum vestrarum, Deo vos interius ædíficánte, proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritaliter fiat in mentibus: et quod hic perféctum cernimus in lapídibus et lignis, hoc ædíficánte grátia Dei, perficiatur in corpóribus vestris.

[Lectio5 in 6 loco]
Principaliter ergo grátias agamus Dómino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perféctum; et ejus bonitátem tota cordis alacritate laudémus, quóniam ad construendam istam domum oratiónis, fidélium suórum visitávit ánimum, excitávit afféctum, surrogavit auxílium, inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjúvit bonæ voluntátis conátus ut fácerent: ac per hoc Deus, qui operátur in suis et velle et perfícere pro bona voluntáte, hæc ómnia ipse coépit, ipse perfécit.

[Lectio6 in 6 loco]
Et quia ópera bona in conspéctu suo numquam esse permittit inánia, fidélibus suis, quibus operántibus præbuit virtútis suæ favórem, tríbuet condignam pro tanta operatióne mercédem. Adhuc ámplius agendæ sunt grátiæ Deo nostro. Hanc enim ecclésiam, quam fecit nómini suo construi, fecit étiam sanctórum Mártyrum relíquiis ámplius honorari.

[Lectio7 in 6 loco]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
De Homilía Venerábilis Bedæ Presbyteri.
!Lib. 5. Cap. 77. in Luc. 19
Et cum venísset ad locum, suspiciens Jesus vidit illum. Perambulans Jericho Salvátor, venit ad locum, ubi præcúrrens Zachǽus sycomorum conscenderat: quia missis per mundum sui verbi præconibus, in quibus ipse nimírum et loquebátur et ibat, venit ad pópulum natiónum, qui passiónis ejus fide jam sublimis exsistens, étiam divinitátis ejus ardébat agnita fácie beari. Suspiciens vidit illum, quia per grátiam fídei a terrenis cupiditatibus elevátum, turbisque infidélibus præeminentem elégit. Vidére enim Dei, elígere vel amáre est. Unde est illud: Óculi Dómini super justos. Nam et nos quæ amámus, vidére; ab his, quæ exsecramur, intúitum festinamus avértere.

[Lectio8 in 6 loco]
Vidit ergo Jesus videntem se, quia elégit eligentem se, et amávit amántem. Hunc sane órdinem proficiendi, hoc est, per fidem domínicæ Incarnationis ad cognitionem divinitátis perveniendi, quasi per sycomorumJesu fáciem speculandi Doctor egrégius osténdit. cum ait: Non enim judicavi scire me áliquid inter vos, nisi Christum Jesum, et hunc crucifíxum. Itémque áliis exprobrans: Facti estis, inquit, quibus lacte opus sit, non solido cibo. Lac infirma temporariæ dispensatiónis, solidum cibum árdua perpetuæ majestátis appellans.

[Lectio9 in 6 loco]
Et dixit ad eum: Zachǽe, festinans descénde, quia hódie in domo tua opórtet me manére. Et festinans descéndit, et excépit illum gaudens. Manébat aliquándo Dóminus in domo príncipis pharisæorum, hoc est, in Judæórum synagóga docebat: sed quia non baptizátum ante prandium, sábbato curantem, publicanos et peccatóres recipientem, contra avarítiam disputantem, et cétera digna Deo gerentem, lingua venenata carpebant: pertæsus eórum facinora, discéssit et aufugit, dicens: Relinquetur vobis domus vestra desérta. Hódie autem in domo pusilli Zachæi opórtet illum manére: hoc est, novæ lucis grátia coruscante, in húmili credéntium natiónum corde quiéscere.

[Lectio4 in 7 loco]
Sermo sancti Joánnis Chrysóstomi
!Ex Hom. 33 in c. 9., Matth.
Commúnis ómnium domus est Ecclésia, in quam, vobis prius ingressis, nos intramus, discipulórum formam retinentes: ideóque commúniter ómnibus statim atque ingressi fuerimus, ut illis datam legem sequámur, pacem offerimus. Nemo ígitur socórdia torpeat: nemo sæculáribus rebus suspénsum ánimum hábeat, cum jam ad prædicándum sacerdótes intraverint Non enim parva huic rei imminet pœna. Equidem millies pótius malim in domum alicújus vestrum ingréssus destitui, quam hic prǽdicans non audiri. Hoc mihi molestius esset, quam illud, quando quidem magis própria hæc est, quam illa.

[Lectio5 in 7 loco]
Nam hic magnæ illæ nostræ opes pósitæ sunt, hic spes nostra omnis. Quid enim hoc loco non magnum est et admirándum? Nam hæc mensa longe pretiosior est atque jucúndior: et lucérna hæc, quam illa, ut norunt qui cum fide óleo perúncti, a morbis liberáti sunt. Arca étiam hæc multo mélior, magísque necessaria. Non enim vestes, sed misericórdiam inclúsam cóntinet: quamvis pauci sint, qui eam possideant. Hic et lectulus est valde illo præstantior: divinárum enim Scripturárum réquies quovis lecto suavior est.

[Lectio6 in 7 loco]
Et quidem si concórdia perfecte servarétur a nobis, nullam áliam domum præter hanc haberemus. Hoc autem quod dixi, non esse durum, testantur illa tria míllia, et quinque míllia hóminum, quibus et domus una, et mensa una, et ánima una erat. Multitúdinis enim credéntium, inquit, unum erat cor, et ánima una. Sed quia longe ab illórum virtúte absumus, et per domos disjúncti sumus, saltem quando huc convenimus, id omni stúdio faciámus. Nam etsi in áliis rebus páuperes, et ínopes sumus, hoc loco saltem, cum huc ad vos intramus, cum caritáte nos suscipite: cumque, Pax vobis, dico: Et cum spíritu tuo, non voce solum, sed ánimo quoque respondete.

[Lectio7 in 7 loco]
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives. Et réliqua.
_
De Homilía Venerábilis Bedæ Presbyteri.
!Paulo post prædicta
Et cum vidérent omnes, murmurabant, dicéntes, quod ad hóminem peccatórem divertisset. Maniféstum est, Judǽos semper Géntium odisse salútem. Scriptum est enim: Sequénti vero sábbato pene univérsa cívitas convénit audíre verbum Dei. Vidéntes autem turbas Judǽi repléti sunt zelo, et contradicebant iis, quæ a Paulo dicebántur. Et álibi, fidéles étiam fratres advérsus Apostolórum príncipem disceptabant, dicéntes: Quare introisti ad viros præpútium habéntes, et manducasti cum illis?

[Lectio8 in 7 loco]
Stans autem Zachæus, dixit ad Dóminum: Ecce dimidium bonórum meórum Dómine do paupéribus: et si quid áliquem defraudavi, reddo quadruplum. Áliis calumniántibus hóminem peccatórem, ipse Zachǽus stans, id est, in ea quam coéperat fídei veritáte persistens, non solum se ex peccatore conversum, sed étiam inter perfectos probat esse conversatum. Dicénte enim Dómino: Si vis perféctus esse, vade, vende ómnia quæ habes, et da paupéribus: quisquis ante convérsiónem innocenter vixit, ómnia convérsus potest dare paupéribus.

[Lectio9 in 7 loco]
At qui áliqua fraude sústulit, primo hæc juxta legem reddere, deínde quod sibi remanserit, debet dare paupéribus. Ac sic et ipse, quia sibi nil retinet, ómnia sua dispergit, dat paupéribus, justítia ejus manet in sǽculum sǽculi. Et hæc est sápiens illa stultitia quam de sycomoro publicanus quasi fructum vitæ legerat: rapta vidélicet reddere, própria relínquere, visibilia contemnere, pro invisibilibus étiam mori desideráre, seípsum abnegare, et ejus, qui necdum videátur, Dómini vestígia sequi concupíscere.

[Lectio4 in 8 loco]
Ex Epístola prima sancti Felícis Papæ quarti.
!De Consecr. dist. 1. cap. 2
Tabernáculum Móysen, Dómino præcipiente, fecísse et sacrasse, cum mensa et altári ejus, et céteris vasis et utensilibus ad divínum cultum explendum, legimus: et non solum divínis précibus ea sacrasse, sed étiam sancti ólei unctióne, Dómino jubente, perlinisse novimus. Qualiter autem hæc facta sint, et quómodo ipsa sacra non álii, quam sacerdótes sacra unctióne delibuti, Dominoque cum véstibus sanctis sacrati, et Levitæ tractabant, ferebant, erigebant et deponebant: in ipsis institutionibus, quæ jubente Dómino conscriptæ sunt per Móysen, in lege Dómini reperitur.

[Lectio5 in 8 loco]
Qualiter ergo David, regum piíssimus, amplificaverit cultum Dei, et templumDomino ædificare volúerit, sed propter multum sánguinem quem effuderat, prohibitus est, et ipse collegerat expensas: Salomon quoque, fílius ejus idípsum, quod ipse fácere optaverat, jubente et auxiliante Deo perfécit, et templum cum altári, et réliqua ad divínum cultum peragéndum consecrávit: in libro Regum légitur. Fecit ergo Salomon in témpore illo festivitátem celebrem, et omnis Israël cum eo, multitúdo magna ab introitu Emath usque ad rivum Ægýpti, coram Dómino Deo nostro septem diébus, et septem diébus, id est, quatuórdecim diébus, et in die octáva dimísit pópulos.

[Lectio6 in 8 loco]
!De Consec. dist. 1., c. 17
Solemnitates dedicationum ecclesiárum et sacerdótum, per síngulos annos solémniter sunt celebrandæ, ipso Dómino exémplum dante, qui ad festum dedicationis templi, ómnibus id faciéndi dans formam, cum réliquis pópulis eámdem festivitátem celebratúrus venit, sicut scriptum est: Facta sunt encænia in Jerosólymis, et hiems erat, et ambulabat Jesus in templo in pórticu Salomonis. Quod autem octo diébus encænia sint celebranda, in libro Regum, perácta dedicatione templi, reperietis.

[Introitus]
!Gen 28:17
v. Terríbilis est locus iste: hic domus Dei est et porta cœli: et vocábitur aula Dei. (Allelúja, allelúja.)
!Ps 83:2-3
Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum! Concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
&Gloria
v. Terríbilis est locus iste: hic domus Dei est et porta cœli: et vocábitur aula Dei. (Allelúja, allelúja.)

[Oratio in 2 loco] (ad missam)
Deus, qui invisibíliter ómnia cóntines, et tamen pro salúte géneris humáni signa tuæ poténtiæ visibíliter osténdis: templum hoc poténtia tuæ inhabitatiónis illústra, et concéde; ut omnes, qui huc deprecatúri convéniunt, ex quacúmque tribulatióne ad te clamáverint, consolatiónis tuæ benefícia consequántur.
$Per Dominum

[Oratio Dedicationis Altaris]
!Orationes sequentes: quibus similiter, si agatur de Altari fixo, additur sub unica
conclusione Oratio de Mysterio vel Sancto, in cujus honorem Altare dedicatur.
v. Deus, qui ex omni coaptatióne Sanctórum ætérnum tibi condis habitáculum: da ædificatióni tuæ increménta cœléstia; ut, quorum hic relíquias pio amóre compléctimur, eórum semper méritis adjuvémur.
$Per Dominum.

[Lectio]
Léctio libri Apocalýpsis beáti Joánnis Apóstoli
!Apoc 21:2-5
In diébus illis: Vidi sanctam civitátem Jerúsalem novam descendéntem de cœlo a Deo, parátam sicut sponsam ornátam viro suo. Et audívi vocem magnam de throno dicéntem: Ecce tabernáculum Dei cum homínibus, et habitábit cum eis. Et ipsi pópulus ejus erunt, et ipse Deus cum eis erit eórum Deus: et abstérget Deus omnem lácrimam ab óculis eórum: et mors ultra non erit, neque luctus neque clamor neque dolor erit ultra, quia prima abiérunt. Et dixit, qui sedébat in throno: Ecce, nova fácio ómnia.

[Graduale]
Locus iste a Deo factus est, inæstimábile sacraméntum, irreprehensíbilis est.
V. Deus, cui astat Angelórum chorus, exáudi preces servórum tuórum. Allelúja, allelúja.
!Ps 137:2
Adorábo ad templum sanctum tuum: et confitébor nómini tuo. Allelúja.

[GradualeP]
Allelúja, allelúja.
!Ps 137:2
Adorábo ad templum sanctum tuum: et confitébor nómini tuo. Allelúja. 
V. Bene fundáta est domus Dómini supra firmam petram. Allelúja.

[Tractus]
Locus iste a Deo factus est, inæstimábile sacraméntum, irreprehensíbilis est.
V. Deus, cui astat Angelórum chorus, exáudi preces servórum tuórum. 
!Ps 124:1-2
Qui confídunt in Dómino, sicut mons Sion: non commovébitur in ætérnum, qui hábitat in Jerúsalem.
V. Montes in circúitu ejus, et Dóminus in circúitu pópuli sui, ex hoc nunc, et usque in sǽculum.

[Evangelium]
Sequéntia ++ sancti Evangélii secúndum Lucam
!Luc 19:1-10
In illo témpore: Ingréssus Jesus perambulábat Jéricho. Et ecce, vir nómine Zachǽus: et hic princeps erat publicanórum, et ipse dives: et quærébat vidére Jesum, quis esset: et non póterat præ turba, quia statúra pusíllus erat. Et præcúrrens ascéndit in árborem sycómorum, ut vidéret eum; quia inde erat transitúrus. Et cum venísset ad locum, suspíciens Jesus vidit illum, et dixit ad eum: Zachǽe, festínans descénde; quia hódie in domo tua opórtet me manére. Et festínans descéndit, et excépit illum gaudens. Et cum vidérent omnes, murmurábant, dicéntes, quod ad hóminem peccatórem divertísset. Stans autem Zachǽus, dixit ad Dóminum: Ecce, dimídium bonórum meórum, Dómine, do paupéribus: et si quid áliquem defraudávi, reddo quádruplum. Ait Jesus ad eum: Quia hódie salus dómui huic facta est: eo quod et ipse fílius sit Abrahæ. Venit enim Fílius hóminis quǽrere et salvum fácere, quod períerat.

[Offertorium]
!1 Par 29:17-18
Dómine Deus, in simplicitáte cordis mei lætus óbtuli univérsa; et pópulum tuum, qui repértus est, vidi cum ingénti gáudio: Deus Israël, custódi hanc voluntátem, allelúja.

[Secreta]
!Extra Ecclesiam dedicatam
v. Annue, quǽsumus, Dómine, précibus nostris: ut, dum hæc vota præséntia réddimus, ad ætérna prǽmia, te adjuvánte, perveníre mereámur.
$Per Dominum

[Secreta 1 loco]
!In ipsa Ecclesia dedicata
v. Annue, quǽsumus, Dómine, précibus nostris: ut, quicúmque intra templi hujus, cujus anniversárium dedicatiónis diem celebrámus, ámbitum continémur, plena tibi atque perfécta córporis et ánimæ devotióne placeámus; ut, dum hæc vota præséntia réddimus, ad ætérna prǽmia, te adjuvante, perveníre mereámur.
$Per Dominum

[Secreta 2 loco]
!In ipsa die Dedicationis Ecclesiæ et per Octavam
v. Deus, qui sacrandórum tibi auctor es múnerum, effúnde super hanc oratiónis domum benedictiónem tuam: ut ab ómnibus, in ea invocántibus nomen tuum, defensiónis tuæ auxílium sentiátur.
$Per Dominum

[Secreta Dedicationes Altaris]
Descéndat, quǽsumus, Dómine, Deus noster, Spíritus tuus Sanctus super hoc altare: qui et pópuli tui dona sanctíficet, et suméntium corda dignánter emúndet.
$Per Dominum eiusdem

[Communio]
!Matt 21:13
Domus mea domus oratiónis vocábitur, dicit Dóminus: in ea omnis, qui petit, áccipit; et qui quærit, invénit; et pulsánti aperiétur. (Allelúja.)

[Postcommunio]
Deus, qui de vivis et electis lapídibus ætérnum majestáti tuæ prǽparas habitáculum: auxiliáre pópulo tuo supplicánti; ut, quod Ecclésiæ tuæ corporálibus próficit spátiis, spirituálibus amplificétur augméntis.
$Per Dominum

[Postcommunio 2 loco]
!In ipsa die Dedicationis Ecclesiæ et per Octavam
v. Quǽsumus, omnípotens Deus: ut in hoc loco, quem nómini tuo indígni dedicávimus, cunctis peténtibus aures tuæ pietátis accómmodes.
$Per Dominum

[Postcommunio Dedicationis Altaris]
Omnípotens sempitérne Deus, altare hoc, nómini tuo dedicátum, cæléstis virtútis benedictióne sanctífica: et ómnibus in te sperántibus auxílii tui munus osténde; ut et hic sacramentórum virtus et votórum obtineátur efféctus.
$Per Dominum
