122:1 Ad te levávi óculos meos, * qui hábitas in cælis.
122:2a Ecce, sicut óculi servórum * in mánibus dominórum suórum,
122:2b Sicut óculi ancíllæ in mánibus dóminæ suæ: * ita óculi nostri ad Dóminum, Deum nostrum, donec misereátur nostri.
122:3 Miserére nostri, Dómine, miserére nostri: * quia multum repléti sumus despectióne:
122:4 Quia multum repléta est ánima nostra: * oppróbrium abundántibus, et despéctio supérbis.
