[Officium]
S. Felicis III Papæ et Confessoris

[Rank]
;;Duplex;;3;;vide C4b

[Rule]
vide C4b;
9 lectiones

[Name]
Felícis
(sed communi Summorum Pontificum)
Felícem

[Lectio4]
Felix tértius, pátria Románus, natus ex nobilissima domo Anicia, et divi Gregórii Magni atavus, post Simplicium Papa mad summi pontificátus ápicem est evéctus. Hic mira ánimi constántia, tametsi Roma sub Herulis ariánis propémodum captiva viderétur, aliique Patriarchæ conciliationem Zenonis imperatóris approbassent, solus illi non communicavit. Ejúsdem de fide edíctum promulgantis, audaciam fórtiter re? pressit, Petrum Fullonem patriarchatu Antiocheno dejécit. Acacium Constantinopolitánum epíscopum Romam veníre cœgit, ut contra eum objectis in apostólicæ Sedis judício respónderet, ac in eúmdem senténtia excommunicationis animadvertit.

[Lectio5]
Constítuit, ut ecclésiæ ndnnisi ab epíscopis consecrarentur; semel baptizatos íterum rebaptizari sub gravibus pœnis prohibuit. Basílicam sancti Agapíti constrúxit. Anno ejus pontificátus tértio, sanctus Bárnabas Apóstolus, cum sancti Matthæi Evangélio, in Cypro Anthemio epíscopo Salaminæ appáruit; sicque prævia trina revelatióne, corpus sancti Barnabæ cum Evangélio supradicto est inventum. Duas fecit ordinatiónes mense Decémbri, quibus creávit Romæ presbyteros vigínti novem, diáconos quinque, epíscopos per divérsa loca trigínta. Quinto Kaléndas Mártii e terris excedens ad Súperos evolávit.

[Lectio6]
Sermo S. Gregórii Papæ
!Ex Homil. 38. in Evang.
Quia nonnumquam mentes audiéntium plus exémpla fidélium quam docentium verba convertunt, volo vobis áliquid de próximo dícere, quod corda vestra tanto formidolosius áudiant, quanto eis hoc de propinquo sonat. Neque enim res longe ante gestas dícimus; sed eas de quibus testes exsistunt, eísque interfuisse se referunt, memoramus. Tres pater meus soróres hábuit, quæ cunctæ tres sacræ vírgines fuérunt; quarum una Tarsilla, ália Gordiana, ália Æmiliana dicebátur. Quadam vero nocte huic Tarsillæ (quæ inter soróres suas, virtúte continuæ oratiónis, afflictiónis stúdio, abstinéntiæ singuláris, gravitáte vitæ venerábilis, in honóre et culmine sanctitátis excreverat), sicut ipsa narrávit, per visionem atavus meus Felix hujus Románæ Ecclésiæ Antístes appáruit, eíque mansionem perpetuæ claritatis osténdit, dicens: Veni, quia in hac te lucis mansione suscipio. Quæ subsequenti mox febre correpta, ad diem pervénit extrémum: et sicut nobílibus féminis virisque morientibus multi convéniunt, qui eórum próximos consolentur, eádem hora ejus éxitus multi viri ac féminæ ejus lectulum circumsteterunt, inter quas mater mea quoque ádfuit: cum sursum illa respíciens Jesum venientem vidit, et cum magna animadversione coépit circumstantibus clamare, dicens: Recedite, recedite, Jesus venit. Cumque in eum intenderet quem vidébat, sancta illa ánima a carne soluta est: tantáque súbito fragrantia miri odoris aspersa est, ut ipsa quoque suávitas cunctis osténderet, illuc auctórem suavitátis venisse.
