[Officium]
S. Eusebii Papæ et Martyris

[Rank]
;;Duplex;;3;;vide C2b

[Rule]
vide C2b;
9 lectiones

[Name]
Eusébii
(sed communi Summorum Pontificum)
Eusébium

[Lectio4]
Eusébius natióne Græcus, patre médico, post sanctum Marcellum Románæ Ecclésiæ est constitútus epíscopus. Is hæréticos invénit in Urbe, quos resipiscentes sola mánuum impositióne Ecclésiæ reconciliavit. Cui et e Sardinia accédens nóbilis fémina Restitúta, fílium suum erudiendum trádidit, quem egrégie fide christiána imbútum baptizávit, sudque ndmine insignívit, atque Eusebium nominavit. Dignum plane tanti Pontíficis germen, quo Vercellensi póstea epíscopo fides cathólica in Oriénte propémodum exstincta, lætiore propagine revivisceret.

[Lectio5]
Sanctus hic Póntifex boni pastdris Christi Jesu misericdrdiam imitatus, benignum erga eos quoque se osténdit, qui ob persecutionis metum in idololatríam lapsi fuíssent; at ímprobam proptérea nonnullorum e clero, quodam Heraclío ductore, severitátem offéndit. Quorum ardens stúdium ádeo in Eusebium efferbuit, ut non modo ipsum lacessiverint, sed turbis discordiisque Romæ excitatis, occasiónem tyránno Maxentio præbuerint, qua ad publicam quietem restituendam, sanctum Pontíficem pacis sequestrem, tamquam seditionis auctórem, in Sicíliam relegávit. Ibi exsílii aërúmnis conféctus vitam finivit sexto Nonas Octtobris. Ejus deínde corpus ad Urbem translátum, depositum fuit in cœmetério Callixti via Appia. Eusébii sepulchro póstea sanctus Dámasus Summus Póntifex metricam apposuit epigraphem, in qua malignántium calúmnias, exsílium ejus, et óbitum commemorans, sanctum epíscopum Eusebium Mártyrem declarávit. RexitEcclesiam annos duos, menses octo, dies sexdecim; et una ordinatióne mense Decembricreavitpresbyterostresdecim, diáconos tres, epíscopos per divérsa loca quatudrdecim.

[Lectio6]
Sermo sancti Ambrósii Epíscopi
!De S. Euseb. 70.6., edit. Rom.
Depositionem sancti Eusébii hódie celebrámus. Quid est depositio? Non illa útique quee, sepeliendis in terra membrórum relíquiis, clericórum mánibus procuratur; sed illa qua homo vínculis carnálibus absoltitus, liber iturus ad cælum, terrénum corpus exponit. Ipsa plane est depositio, in qua concupíscere abjicimus, cessamus delinquere, peccáre desinimus, et totum quidquid salúti est grave, quasi abjecta sárcina oneris exponimus. Nam ídeo hæc dies pro celebritáte máxima procuratur, quia vere est summa festívitas, mórtuum esse vítiis, soli vigere justitise.
