[Officium]
S. Bonifacii I Papæ et Confessoris

[Rank]
;;Duplex;;3;;vide C4b

[Rule]
vide C4b;
9 lectiones

[Name]
Bonifácii
(sed communi Summorum Pontificum)
Bonifácium

[Lectio4]
Bonifacius Románus, patre Jucundo presbytero, post beátum Zosimum humánis rebus exemptum, Románæ Ecclésiæ episcopátum adéptus est. Is annosus présbyter, ac in lege doctissimus, bonísque móribus comprobatus, invítus ac relúctans, totíus pópuli acclamatione, ac Turbis optimatum consénsu, a septuagínta presbyteris, novémque diversarum provinciarum epíscopis, divínæ institutiónis órdine servato, consecrátus est in basílica Júlii: quo témpore Eulalius archidiaconus, diaconibus circumventis, paucissimisque de clero, ac multitúdine turbátæ plebis, in locum sibi non débitum, per ambitum proruens, ordinátur in Constantiniána basílica. Eo in schísmate Bonifacius legitimus Póntifex veheménter depressus, coáctus est beáti Petri basílicam deserere, et una cum suis ad beáti Pauli secedere. Deláta mox causa ad episcopórum concílium, cum patres inter se dissiderent, pleniori synodo res tota servátur, jussis intérea, Honorii Augústi ópera, tum Bonifacio, tum Eulalio, ab Urbe discédere. Quare hic Antium, sanctæ Felicitátis basílicam ille pétiit.

[Lectio5]
Sed cum Eulalius se in Urbem intrusisset, occasionemque præbuisset publicæ seditionis, Honorius, ea re commótus, Eulalium Urbe pellendum, Bonifacium vero in eam inducendum rescripsit; quod frequenti episcopórum synodo confirmátum fuit. Ítaque Bonifacius regréssus, sollícita cura conátus est cunctos in mutuam restituere concórdiam, cui et in futúrum consuluit, ne post óbitum suum graviori scissura distraheretur Ecclésia. Piissimorum autem imperatorum devotióne gaudebat, et contra inimícos grátiæ Dei, non solum apostólicis, sed étiam régiis utebátur edictis; et licet ipse doctissimus esset, advérsus libros tamen Pelagianorum, beáti Augustíni epíscopi responsa poscebat: cui et Augustínus tantum détulit, ut ei sua scripta non tam ediscenda, quam examinanda et emendanda direxerit.

[Lectio6]
Patroclum Arelatensem epíscopum alienæ metropolis jura invadentem représsit; datisque lítteris ad Hilarium Narbonensem epíscopum jussit, ut jure metropolitani et apostólicæ Sedis præceptione ad pervasum locum accéderet, agendaque vidéret, et apostólicæ Sedi cuncta referret. Constítuit ne militer vel monacha sacrata pallia contingeret aut lavaret; neve quis incénsum in ecclésia poneret, nisi miníster esset. Servum, vel cúriæ, vel rei cuilibet obnóxium, clericum fíeri vetuit. Fecit oratórium in cœmetério sanctæ Felicitátis Mártyris, juxta corpus ejus, cujus itémque sancti Sylvani sepulchrum ornávit, plúribus donis oblátis. Dénique fama celeberrimus, et grátia Dei plenus, ejúsdem glóriam adéptus est, Honório et Theodósio princípibus, sepultúsque in cœmetério sanctæ Felicitátis via Salária, octávo Kaléndas Novémbris. Semel mense Decémbri creávit presbyteros trédecim, diáconos tres, epíscopos per divérsa loca sex supra trigínta. Pontificátum ténuit annos quinque, minus duóbus ménsibus et tribus diébus.
