[Officium]
S. Procopii, Abbatis et Patroni Regni Bohemiæ

[Rank]
;;MM. maj.;;4;;ex C5b

[Rule]
ex C5b;mtv
Psalmi Dominica
12 lectiones

[Oratio]
Plenam in nobis ætérne Salvátor tuæ virtútis operáre medélam: * ut, qui præclára Beáti Procópii Abbátis et Confessóris tui mérita venerámur; § ipsíus adjúti suffrágiis, * a cunctis animárum nostrárum languóribus liberémur. 
$Qui vivis

[Lectio5]
Procópius post liberálium stúdia disciplinárum in Monastério Brzewnoviénsi vitam aliquámdiu religióse tradúxit. Solitúdinis deínde amóre captus, spelúncam Sázavæ flúmini incumbéntem larvis ac spectris obnóxiam, quam adíre nullus audébat, magno ánimo incoléndam sibi delégit. 

[Lectio6]
Nec Viri Sanctitátem ferre monstra diútius valuérunt ; sed contínuo dilápsa, líberam illi, quietámque ejus loci possessiónem reliquére. Ejus prodígii fama vulgáta, cum magni ad illum concúrsus fíeri cœpíssent, fácile intelléxit divíni consílii non esse, ut latéret. Itaque perfectióris stúdio vitæ incénsos nonnúllos collégit, quos ad omnem sanctitátem suo præsértim exémplo informávit. 

[Lectio7]
Udalrícum Bohémiæ Príncipem a venatióne fessum aqua in vinum versa recreávit. Dæmones non modo e corpóribus ejécit, sed étiam sub jugum missos aráre cómpulit. Dénique cum óbitum suum, aliáque prædixísset, virtútibus, divinísque munéribus clarus migrávit in cœlum : nec désiit post mortem miráculis coruscáre. 
	

[Lectio8]
Inter ália illud insígne, quod cuídam, qui in magno discrímine fúgiens ejus opem imploráverat, flúvio in gláciem verso, ad iter prosequéndum viam expedívit. Illud étiam memorábile, quod, cum sui Monastérii Abbas, ut inter Sanctos referrétur in Urbe non impetráret, Innocéntium III. per somnum admónuit, ut postulátis annúeret. Nec diútius cum Pontífice laborándum fuit. Quare ab eódem anno Salútis millésimo ducentésimo quarto Sanctórum número est adscríptus. 
