131:1 Pomnij, Panie, na Dawida * i na wszystką cichość jego:
131:2 Jak przysiągł Panu, * ślubował Bogu Jakubowemu:
131:3 Nie wnijdę do przybytku domu mego, * nie wstąpię na łoże posłania mego:
131:4 Nie dopuszczę snu na oczy moje * i drzemania na powieki moje:
131:5 I odpoczynku na skronie moje, * póki nie znajdę miejsca dla Pana, przybytku dla Boga Jakubowego.
131:6 Oto słyszeliśmy o niej w Efrata, * znaleźliśmy ją na polach leśnych.
131:7 Wnijdziemy do przybytku Jego, * kłaniać się będziemy na miejscu, gdzie stały nogi Jego.
131:8 Powstań, Panie, ku odpoczynkowi Twemu, * Ty i skrzynia święta Twoja.
131:9 Kapłani Twoi niech się obloką w sprawiedliwość, * a święci Twoi niechaj się weselą.
131:10 Dla Dawida, sługi Twojego, * nie odwracaj oblicza pomazańca Twego.
131:11 Zaprzysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie odmieni jej: * Z owocu żywota twego posadzę na stolicy twojej.
131:12 Jeśli synowie twoi strzec będą przymierza mego * i świadectw moich tych, których ich nauczę:
131:12 To i synowie ich aż na wieki * będą siedzieć na stolicy twojej.
131:13 Albowiem Pan obrał Syjon, * obrał go na mieszkanie sobie.
131:14 To odpoczynek mój na wieki, * tu mieszkać będę, bom go obrał.
131:15 Wdowy jego błogosławiąc ubłogosławię, * ubogich jego nasycę chlebem.
131:16 Kapłanów jego przyoblekę w zbawienie, * a święci jego weselem weselić się będą.
131:17 Tam wywiodę róg Dawidowi, * zgotowałem pochodnię pomazańcowi memu.
131:18 Nieprzyjaciół jego okryję wstydem, * a nad nim rozkwitnie poświęcenie moje.
