Dnia 14-go grudnia w Ubedzie w Hiszpanii dzień zgonu św. Jana od Krzyża, Wyznawcy, współpracownika św. Teresy przy reformowaniu zakonu Karmelitańskiego.
W Reims męczeństwo św. Nikazjusza, Biskupa i św. siostry jego, dziewiczej Eutropii, oraz jej towarzyszek, zabitych przez pogańskie hordy barbarzyńców.
W Aleksandrii męczeństwo świętych Herona, Arseniusza, Izydora i chłopca Dioskora. W prześladowaniu Decjańskim sędzia kazał pierwszych trzech najpierw porozdzierać wielokrotnymi męczarniami, a potem wrzucić w ogień, ponieważ widział, że wszyscy uposażeni byli niewzruszoną stałością. Dioskora wprawdzie kilkakrotnie biczowano, ale wreszcie za zrządzeniem Bożym wypuszczono go ku radości wiernych na wolność.
W Antiochii pamiątka świętych Druzusa, Zozyma i Teodora, Męczenników.
Tegoż dnia śmierć męczeńska świętych Justusa i Abundiusza, wrzuconych za panowania cesarza Numeriana do ognia, a gdy to im nie zaszkodziło ścięto ich mieczem.
Na Cyprze dzień zgonu św. Spirydiona, Biskupa. Należał on do liczby owych Wyznawców, którzy skazani zostali przez Galeriusza Maksymiana na roboty w kopalniach, gdy im wykłuto prawe oko i przecięto lewy staw goleniowy. Obdarzony był darem cudów i proroctwa, a na Soborze w Nicei nie tylko że nakłonił do zamilknięcia pewnego filozofa pogańskiego, chcącego ośmieszyć religię chrześcijańską, ale nawet nawrócił go do Wiary św.
W Bergamo uroczystość św. Wiatora, Biskupa i Wyznawcy.
W Pawii uroczystość św. Pompejusza, Biskupa.
W Neapolu w Kampanii uroczystość świętego Agnellusa, Opata, sławnego z daru cudów. Często widywano go jako obrońcę niebiańskiego z chorągwią krzyżową w ręce, gdy oblężone miasto uwalniał od nieprzyjaciół.
W Mediolanie uroczystość św. Matroniana, Pustelnika.
