103:1 Błogosław, duszo moja, Panu: * Panie, Boże mój, bardzoś się wielmożnym okazał.
103:1 Oblokłeś się w wyznanie i ozdobę: * odziany światłością jako szatą.
103:2 Który rozciągasz niebo jako skórę: * który okrywasz wodami wierzch jego.
103:3 Który kładziesz obłoki wstępem twoim: * który chodzisz na skrzydłach wiatrowych.
103:4 Który czynisz Anioły twoje duchy: * i sługi twoje ogień palący.
103:5 Któryś ugruntował ziemię na jéj stałości: * nie nachyli się na wieki wieków.
103:6 Głębokości jako szata odzienie jéj: * nad górami staną wody.
103:7 Na fukanie twoje ucieka: * ulękną się głosu gromu twego.
103:8 Podnoszą się góry: i zniżają pola * na miejsce, któreś im założył.
103:9 Zamierzyłeś kres, którego nie przestąpią: * ani się wrócą okryć ziemię.
103:10 Który wypuszczasz źródła po dolinach: * pośrodkiem między górami popłyną wody.
103:11 Będą pić wszystkie zwierzęta polne: * osłowie dzicy czekać będą w pragnieniu swojem.
103:12 Nad nimi mieszkać będą ptaszkowie powietrzni: * z pośrodka skał wydadzą głosy.
103:13 Który pokrapiasz góry z wysokości swoich: * z owocu spraw twoich nasyci się ziemia.
103:14 Który czynisz, że siano rośnie bydłu: * a zioła na posługę człowieczą:
103:14 Abyś wywiódł chleb z ziemie: * aby wino uweseliło serce człowiecze:
103:15 Aby uweselił oblicze oliwą: * a chleb serce człowiecze potwierdził.
103:16 Nasycają się drzewa polne i cedry Libanu, których nasadził: * tam się wróble gnieździć będą.
103:17 Herodyona gniazdo jest wodzem ich: * góry wysokie jeleniom: opoki ucieczka jeżom.
103:19 Uczynił księżyc dla czasów: * słońce poznało zachód swój.
103:20 Przywiodłeś ciemność, i stała się noc: * w nię przechodzić będą wszystkie zwierzęta leśne.
103:21 Szczenięta lwie ryczące, aby porwały, * i szukały od Boga pokarmu sobie.
103:22 Wzeszło słońce, i zgromadzili się: * i w jamach swoich położą się.
103:23 Wynidzie człowiek na robotę swoję: * i na sprawy swoje aż do wieczora.
103:24 Jako wielmożne są, Panie, uczynki twoje! * wszystkoś w mądrości uczynił: napełniona jest ziemia osiadłością twoją.
103:25 To morze wielkie, i szerokie odnogami: * tam płazy, których niemasz liczby.
103:26 Zwierzęta małe z wielkiemi: * tam okręty pływać będą.
103:27 Smok ten, któregoś stworzył ku naigraniu jemu: * wszystkie na cię czekają, abyś im dał pokarm czasu swego.
103:28 Gdy im ty dasz, będą zbierać: * gdy otworzysz rękę twoję, wszystkie się dobrem napełnią.
103:29 Ale gdy ty odwrócisz oblicze, zatrwożą się: * odejmiesz ducha ich, i ustaną, i w proch się swój obrócą.
103:30 Wypuścisz ducha twego, a będą stworzone: * i odnowisz oblicze ziemie.
103:31 Niechajże chwała Pańska będzie na wieki: * będzie się Pan weselił w uczynkach swoich.
103:32 Który patrzy na ziemię, i czyni, że drży: * który tyka gór, i kurzą się.
103:33 Będę śpiewał Panu za żywota mego: * będę grał Bogu memu, póki mię stawa.
103:34 Niech mu będzie wdzięczna wymowa moja: * a ja się rozkocham w Panu.
103:35 Niechaj ustaną grzesznicy z ziemie, a złośnicy tak, że ich nie będzie: * błogosław, duszo moja! Panu.
