126:1a Jeźli Pan nie zbuduje domu, * próżno pracowali, którzy go budują.
126:1b Jeźli Pan nie będzie strzegł miasta, * próżno czuje, który go strzeże.
126:2a Próżno macie przede dniem wstawać: * wstańcie skoro usiądziecie, którzy pożywacie chleba boleści.
126:2b Gdy da miłym swym spanie: * (3) oto dziedzictwo Pańskie synowie: zapłata owoc żywota.
126:4 Jako strzały w ręku mocarza: * tak synowie utrapionych.
126:5 Błogosławiony człowiek, który napełnił żądzę swoję z nich: * nie zawstydzi się, kiedy będzie mówił z nieprzyjaciółmi swymi w bramie.
