(Kantyk Habakuka * Ha 3:2-33)
3:2 Panie, słyszałem słuch twój, * i ulękłem się.
3:3 Panie, dzieło twoje, * w pośrodku lat ożyw je.
3:4 W pośrodku lat oznajmisz: * gdy się rozgniewasz, wspomnisz na miłosierdzie.
3:5 Bóg od południa przyjdzie, * a Święty z góry Pharan:
3:6 Okryła niebiosa chwała jego: * a wysławiania jego pełna jest ziemia.
3:7 Blask jego jako światłość będzie: * rogi w ręku jego:
3:8 Tam jest zakryta moc jego: * przed obliczem jego pójdzie śmierć.
3:9 I wynidzie diabeł przed nogami jego * Stanął, i rozmierzył ziemię.
3:10 Pojrzał i rozwiązał narody: * i skruszone są góry wieku.
3:11 Zniżyły się pagórki świata, * przed drogami wieczności jego.
3:12 Dla nieprawości widziałem namioty Murzyńskie, * strwożą się skóry ziemie Madyan.
3:13 Izali na rzeki rozgniewałeś się, Panie? * albo na rzeki zapalczywość twoja? albo na morze rozgniewanie twoje?
3:14 Który wsiędziesz na konie twoje: * a poczwórne twoje zbawienie.
3:15 Wzbudzając wzbudzisz łuk twój: * przysięgi pokoleniom, któreś rzekł.
3:16 Rzeki przerwiesz ziemię: widziały cię i bolały góry: * nawałność wód przeminęła.
3:17 Wydała przepaść głos swój: * wysokość podniosła ręce swoje.
3:18 Słońce i księżyc stanęły w mieszkaniu swojem, * w światłości strzał twoich, pójdą w blasku błyskającéj się włócznie twojej.
3:19 W zagniewaniu podepcesz ziemię: * w zapalczywości uczynisz zdumiałe narody.
3:20 Wyszedłeś na zbawienie ludu twego: * na zbawienie z Chrystusem twoim.
3:21 Zbiłeś głowę z domu niezbożnego: * obnażyłeś grunt jego aż do szyje.
3:22 Przeklnąłeś berła jego, głowę waleczników jego, * przychodzących jako wicher, aby mię rozproszyli.
3:23 Radość ich * jako tego, który pożera ubogiego w skrytości.
3:24 Uczyniłeś w morzu drogę koniom twoim, * na błocie wód wielkich.
3:25 Usłyszałem, a wzruszył się żywot mój: * od głosu zadrżały wargi moje.
3:26 Niech wnidzie zgniłość w kości moje, * a podemną niech się zamnoży.
3:27 Abych odpoczął w dzień utrapienia: * abych wstąpił do ludu naszego przepasanego.
3:28 Albowiem figa nie zakwitnie: * a nie będzie owoców w winnicach.
3:29 Omyli robota oliwy: * i pola nie dadzą żywności.
3:30 Odcięty będzie z owczarni drób: * i nie będzie skotu u żłobów.
3:31 A ja będę się w Panu radował: * i będę się weselił w Bogu, Jezusie moim.
3:32 Bóg Pan jest moc moja: * i postawi jako jeleń nogi moje.
3:33 I po wysokościach moich poprowadzi mię zwyciężca * psalmy śpiewającego.
