(Canticum ejusdem * Lam 5:1-7,15-17,19-21)
5:1 Wspomnij Panie, co się nam przydało, * wejrzyj a obacz zelżywość naszę.
5:2 Dziedzictwo nasze obróciło się do cudzych, * domy nasze do obcych.
5:3 Sierotami zostaliśmy bez ojca, * matki nasze jako wdowy.
5:4 Wodę nasze piliśmy za pieniądze, * drwa nasze za pieniądze kupowaliśmy.
5:5 Za szyje nasze gnano nas, * spracowanym nie dano odpoczynku.
5:6 Egiptowi daliśmy rękę i Assyryanom, * żebyśmy się najedli chleba.
5:7 Ojcowie nasi zgrzeszyli, a niemasz ich, * a myśmy nieprawości ich nosili.
5:15 Ustało wesele serca naszego, * odmienił się w żałobę taniec nasz.
5:16 Spadł wieniec głowy naszéj, * biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
5:17 Dlatego stało się smętne serce nasze, * dlatego zaćmiły się oczy nasze.
5:19 A ty Panie, na wieki trwać będziesz, * stolica twoja do narodu i narodu.
5:20 Czemu nas na wieki zapominasz? * opuszczasz nas na długość dni?
5:21 Nawróć nas, Panie, ku sobie, a nawrócimy się, * odnów dni nasze jako z pierwu.
