49:1 Bóg nad bogi, Pan mówił: * i przyzwał ziemię.
49:1 Od słońca wschodu aż do zachodu: * z Syonu piękność ozdoby jego.
49:3 Bóg jawnie przyjdzie: * Bóg nasz, a nie będzie milczał.
49:3 Ogień przed oblicznością jego rozpali się: * a około niego wicher wielki.
49:4 Przyzowie nieba z wierzchu: * i ziemie, aby rozsądził lud swój.
49:5 Zgromadźcie mu święte jego: * którzy rozrządzają Testament jego w ofiarach.
49:6 I będą opowiadały niebiosa sprawiedliwość jego: * iż Bóg jest sędzią.
49:7 Słuchaj, ludu mój, a mówić będę: Izraelu, a oświadczęć: * Bóg, Bóg twój, ja jestem.
49:8 Nie będę cię karał z ofiar twoich: * a całopalenia twoje są przed oczyma memi zawżdy.
49:9 Nie będę brał z domu twego cielców: * ani z trzód twoich kozłów.
49:10 Albowiem moje są wszystkie zwierzęta leśne: * bydła po górach i woły.
49:11 Znam wszystkie ptastwa niebieskie: * i piękność pola zemną jest.
49:12 Jeźli będę łaknął, nie będęć mówił: * bo mój jest okrąg ziemie, i napełnienie jego.
49:13 Izali będę jadł mięso wołowe? * albo krew kozłową będę pił?
49:14 Ofiaruj Bogu ofiarę chwały: * a oddaj Najwyższemu śluby twoje.
49:15 A wzywaj mię w dzień utrapienia: * wyrwę cię, a czcić mię będziesz.
49:16 Ale grzesznikowi rzekł Bóg: * Czemu ty opowiadasz sprawiedliwości moje, i bierzesz Testament mój w usta twoje?
49:17 Ano ty masz w nienawiści karność: * i zarzuciłeś mowę moję nazad.
49:18 Jeźliś widział złodzieja, biegałeś z nim: * a z cudzołożniki miałeś swój skład.
49:19 Usta twoje były pełne złości: * a język twój plótł zdrady.
49:20 Siedząc, mawiałeś przeciw bratu twemu, i dawałeś wzgorszenie przeciw synowi matki twojéj: * toś czynił, a milczałem.
49:21 Mniemałeś niesprawiedliwie, że będę tobie podobny: * będę cię strofował, i stawię przed oczy twoje.
49:22 Rozumiejcież to, którzy zapominacie Boga: * by kiedy nie porwał, a nie będzie, ktoby wydarł.
49:23 Ofiara chwały uczci mię: * i tam droga, którą mu okażę zbawienie Boże.
