89:1 Panie, stałeś się ucieczką nam: * od rodzaju do rodzaju.
89:2 Pierwéj niźli stanęły góry, albo ziemia i świat był stworzony: * od wieku i aż do wieku, ty jesteś Bóg.
89:3 Nie obracaj w poniżenie człowieka: * i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy.
89:4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi, * jako dzień wczorajszy, który przeminął.
89:5 I straż nocna, * co za nic nie stoi, ich lata będą.
89:6 Rano jako trawa niech przeminie, rano niech kwitnie i przeminie: * w wieczór niech upadnie, stwardnieje i uschnie.
89:7 Bośmy ustali w gniewie twoim, * i jesteśmy strwożeni w zapalczywości twojéj.
89:8 Położyłeś nieprawości nasze przed oczyma swemi: * wiek nasz przed jasnością oblicza twego.
89:9 Albowiem wszystkie dni nasze ustały: * i ustaliśmy w gniewie twoim.
89:9 Lata nasze jako pajęczyna będą poczytane: * dni żywota naszego w nich siedmdziesiąt lat.
89:10 A jeźli w możnościach, ośmdziesiąt lat: * a nadto co więcéj, praca i boleść.
89:10 Albowiem łaskawość nadeszła: * i będziem karani.
89:11 Któż wie możność gniewu twego: * i przed bojaźnią twoją gniew twój policzyć?
89:12 Prawicę twoją tak uczyń znajomą: * a wyćwiczonego serca w mądrości.
89:13 Nawróćże się, Panie, dokądże? * a daj się ubłagać sługom twoim.
89:14 Napełnieniśmy rano miłosierdzia twego: * i rozradowaliśmy się, i kochaliśmy się po wszystkie dni nasze.
89:15 Weseliliśmy się za dni, w któreś nas uniżył: * za lata, któreśmy widzieli złe.
89:16 Wejrzyjże na sługi swoje, i na dzieła swoje: * a prowadź syny ich.
89:17 A niech będzie jasność Pana, Boga naszego, nad nami, a sprawy rąk naszych prostuj nad nami: * i dzieło rąk naszych prostuj.
