01-08# Początek Reguły Świętego Ojca Naszego Benedykta. Rozdział 1: O czterech rodzajach Mnichów.
_
Iż mnichów czworaki jest rodzaj, rzecz oczywista.~
Pierwszy rodzaj jest, wespół żyjących Cenobitów, to jest klasztornych, którzy pod regułą albo Opatem żyją.~
Po tym drugi rodzaj jest, w osobności żyjących Anachoretów, to jest pustelników, takowych, którzy nie z nowej jakiej żywota zakonnego gorącości, ale z dawnego klasztornego doświadczenia nauczyli się między wielą inszych wojować z czartem i już uzbrojeni dobrze będąc, z braterskiego szeregu na pojedynkową bitwę na puszczę idąc, bezpiecznie i bez posiłku cudzego, samą ręką i ramieniem przeciwko występkom ciała i myśli, za pomocą Bożą walczyć mogą.
Trzeci rodzaj sprosny mnichów jest, Sarabaitów, którzy pod żadną regułą nie postanowieni, ani przełożonego doświadczeniem, jako złoto w piecu nie doznani, ale będąc jako ołów z przyrodzenia miękkiemi, światowe obyczaje w postępkach swoich chowają i przez wygolenie głów swoich służbę Bożą udawają. Którzy po dwu albo po trzech albo też po jednemu, bez przełożonego, w swoich, nie w pańskich zamknąwszy się gmachach, miasto zakonności, rozkoszom własnym dogadzają i cokolwiek wedle ich zdania podoba się im, to za świętą rzecz mają, a czego nie lubią, to rozumieją, że się nie godzi.~
Czwarty zaś rodzaj jest Mnichów, których zowią Gyrowagusami albo (Gyrovagi) włóczęgami, którzy przez wszystek czas żywota swego po rozmaitych prowincyach, tu trzy, tu cztery dni goszcząc się w klasztorach różnych, zawsze są tułaczami, nigdy statecznymi, własnym tylko żądzom i obżarstwu swemu dogadzając, we wszystkiem gorszymi są nad Sarabaitów, o których to obojgu mizernem pożyciu, lepiej milczeć, niżeli co mówić.~
Zaczem, zaniechawszy tych, do sporządzenia Cenobitów, wespół żyjących, mężnych zakonników, za pomocą Bożą przystąpmy.
