01-22# Z Reguły Świętego Ojca Naszego Benedykta. Rozdział 5: O posłuszeństwie.
_
Przedni pokory stopień, jest posłuszeństwo bez odwłoki. Takowe posłuszeństwo tym przystoi, którzy nad Chrystusa nic droższego sobie nie mają, i dla służby świętej, na którą się oddali, albo dla bojaźni piekła, albo dla chwały żywota wiecznego, natychmiast, skoro im co Starszy rozkaże, jakoby sam Bóg rozkazał, nic nie omieszkając czynią. O takich Pan mówi: „Na usłyszenie ucha był mi posłuszny” (Psl. 17, 45), i zaś mówi do Apostołów: „Kto was słucha, mnie słucha”. (Łuk. 10, 16).~
Takowi tedy zaniechawszy natychmiast rzeczy swych, i woli własnej odstąpiwszy, zaraz ręce uwolniwszy i zabawę niedokończoną porzuciwszy, gotową do posłuszeństwa nogą za głosem rozkazującego skutecznie idąc, czynią co każe, a jakoby w jednym punkcie czasu, i rozkazanie mistrza i doskonałe ucznia uczynienie, w prędkości bojaźni Bożej, te obiedwie rzeczy odprawują ci, którzy do żywota wiecznego wniść chęć prawdziwą mają.~
I dlatego ciasną drogę sobie obierają, jako Pan mówi: „Ciasna droga jest, która wiedzie do żywota“ (Mat. 7, 14), aby nie według zdania swego żyjąc, ani żądzom i lubościom swym dogadzając, ale się pod rozsądek, i cudze rozkazowanie w klasztorze poddając, pod rządem opacim żyć pragną.~
Bez wątpienia takowi naśladują wyroku Pańskiego, gdzie mówi: „Nie przyszedłem czynić woli mojej, ale tego, który mię posłał (Jan 5, 31).
