04-17# Z Reguły Świętego Ojca Naszego Benedykta. Rozdział 62: O kapłanach klasztornych.
_
Jeśli który Opat będzie prosił, aby mu Presbytera albo Diakona wyświęcono, niechaj ze swoich obierze, któryby był godzien kapłanem być.~
Na kapłaństwo zaś poświęcony ma się strzedz wyniosłości i pychy i żadnej się rzeczy ważyć niema, tylko co mu Opat rozkaże, wiedząc, iż już tem więcej karności regulnej poddany, i niechaj z okazyi kapłaństwa nie zapominą posłuszeństwa zakonnego i karności, ale tem lepiej i więcej w Panu Bogu niech postępuje, i na ono miejsce niech pomni, kiedy do klasztoru wstąpił, że żadnej wyższej godności w klasztorze nie ma, krom powinności ołtarzowej.~
A jeśliby też zezwolenie zgromadzenia braterskiego i wola opacia była, iż go dla cnego życia jego na wyższe miejsce pomkną, przecie on niechaj wie, iż powinien od Dziekanów i Proboszczów Regułę postanowioną chować, a gdyby się inaczej ważył, tedy już nie za kapłana, ale za buntownika ma być poczytany.~
A będąc o to często upomniony, jeśliby się nie poprawił, tedy i Biskupa na świadectwo przyzwać.~
A jeśli się i tak nie polepszy, dla jawnych grzechów jego, wyrzucić go z klasztoru, jeśli (mówią) upór jego taki będzie, żeby nie chciał być poddany i posłuszny Regule.
