[Officium]
Św. Grzegorza I Papieża Wyznawcy i Doktora Kościoła

[Name]
Grzegorzu

[Oratio]
Boże, któryś duszy sługi swego Grzegorza nagrody wiecznego szczęścia udzielił, spraw łaskawie, abyśmy, przytłoczeni ciężarem grzechów naszych, podniesieni byli jego u Ciebie przyczyną.
$Per Dominum

[Lectio4]
Grzegorz Wielki, rzymianina Gordjana senatora syn, młodzieńcem będąc, filozofii się uczył. I pretora urząd odprawiwszy po śmierci Ojca, sześć klasztorów w Sycyliej zbudował, a siódmy w Rzymie imieniem Świętego Jędrzeja blisko kościoła Śs. Jana i Pawła u góry Scaurowej, gdzie za ćwiczeniem Hilariona i Maximiana zakonną profesję uczyniwszy potem opatem był. Niedługo diakonem kardynałem uczyniony, od Pelagiusza papieża do Tyberjusza Constantina w Konstantynopolu cesarza, legatem posałany, gdzie onę znaczną rzecz uczynił, że Eutychiusza patryarchę, który przeciw prawdziwemu i rzetelemu ciała zmartwychwstaniu pisał, tak przekonał iż księgi jego cesarz w ogień wrzucił. Zaczym Eutychiusz rychło potym wpadłszy w chorobę, gdy miał umierać, skórę ręki swej wziąwszy trzymał mówiąc, wyznawam iż wszyscy w tym ciele zmartwychwstaniemy.

[Lectio5]
Wróciwszy się do Rzymu, gdy Pelagiusz papież powietrzem umarł, wszystkich zezwoleniem obrany jest papieżem, którego dostojeństwa aby nie brał, póki mógł wzbraniał się. Bo w sukni nieznajomej krył się w jaskini, gdzie słupem ognistym ukazany u św. Piotra poświęcony jest. Na papiestwie następcom swym, wiele przykładów nauki świątobliwej zostawił. Pielgrzymy codzień do stołu miewał, między któremi i Anioła i Pana Aniołów w obojej postaci przyjął. Ubogich swoich i obcych, których regestr miał spisany, łaskawie opatrował, wiarę katolicką na wielu miejscach zwątloną naprawił. Bo donaty w Afryce, arjany w Espanii ztłumił, anegaity z Alexandriej wyrzucił. Sjagruszowi Augustoduneńskiemu biskupowi, paliusza dać nie chciał ażby neophyty heretyki z Galjej wygnał. Goty aby kacerstwo Arjuszowe porzucili przymusił. Posławszy do Brytanniej święte i uczone ludzie, Augustyna i mnichy insze Wyspę oną do wiary Jezusa Chrystusa nawrócił, skąd prawdziwie od Bedy kapłana Angielskim Apostołem nazwany. Jana patryjarchę konstantynopolskiego śmiałość ukrócił, który imię powszechniego kościoła biskupa imię sobie przywłaszczył. Mauricego cesarza który żołnierzom mnichami być zabraniał, od przedsięwzięcia zraził.

[Lectio6]
Kościoła świętymi ustawami i prawy ozdobił, u św. Piotra synod złożywszy wiele postanowił: a zwłaszcza, aby przy Mszy Kyrie eleyson dziewięćkroć powtarzano, aby cały on czas między Wielkanocą i starem zapustnym Alle­luja śpiewano, aby w Kanonie w Mszy przydawano: dni nasze raczył pokojem swym napełnić. Litanie, Stacje i Officjum Kościelne rozszerzył. Czterem zjazdom: nicejskiemu, konstantynopolskiemu, ephezkiemu, chalcedońskiemu, uczciwość jako ewangeliom czterem rozkazał. Biskupom sycylijskiej prowincjej, którzy z starego kościelnego zwyczaju co trzy lata do Rzymu jeździli, co piąty rok, raz bywać pozwolił. Wiele ksiąg napisał, które gdy dyktował, Piotr djakon świadczył, że Ducha Świętego w osobie gołębicy nad jego głową często widział. Dziwne rzeczy są, które mówił, pisał, czynił, sądził, a zwłaszcza zawsze słabym i chorym będąc. Na ostatek wiele cudów uczyniwszy, roku trzynastego papiestwa, miesiąca szóstego, dnia dziesiątego, a marca dwunastego, który dzień i grekowie dla wielkiej tego biskupa mądrości i świątobliowści, osobliwie święcą, do wiecznej szczęśliwości wzięty jest. Ciało jego w Bazylice Piotra Świętego pogrzebione jest.

[Lectio7] (nisi rubrica tridentina)
Czytanie Ewangelii świętej według św. Mateusza
!Mt 16:13-19
Onego czasu: Przyszedł Jezus w okolicę Cezarei Filipowej i pytał uczniów swoich, mówiąc: „Za kogo mają ludzie Syna Człowieczego?” I tak dalej.
_
Homilia świętego Leona, Papieża
!Kazanie 2. na rocznicę swego wyboru, przed połową
Gdy, jakośmy z Ewangeliej słyszeli Pan uczniów pytał: Kim go oni, przy wielu różnych mniemaniach, być wierzyli. A Piotr odpowiedział mówiać: Ty jesteś Chrystus syn Boga żywego. Pan rzekł: Błogosławiony jesteś Szymonie Bariona, bo ciało i krew nie objawiły tobie, ale Ojciec mój który jest w niebie: I ja tobie mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej opoce zbuduję Kościół mój o bramy piekielne nie przemogą przeciwko niemu, i dam ci klucze królestwa niebieskiego, cokolwiek zwiążesz na ziemi, związane będzie i w niebie, i co rozwiążesz na ziemi rozwiązane będzie i w niebie. Jest tedy trwały rząd; który prawda uczyniła i Piotr święty w mocy opoki którą wział trwając, rządzenia Kościoła którego się podjął nie opuszcza.

[Lectio8] (nisi rubrica tridentina)
Bo we wszystkim Kościele, Ty jesteś Chrystus syn Boga żywego. Na każdy dzień Piotr mówi i wszelki język, który Pana wyznawa naukę tego głosu ćwiczy się. Ta wiara djabła zwycięża i więzionym ich pęta rozwiązuje. Ta wyrwanych ze świata w niebo sadzi, przeciw niej bramy piekielny przemóc nie mogą. Tak bowiem od Boga obwarowana jest, że jej ani złość heretycka, nigdy zepsować ani pogańska niewierność zwyciężyć nie mogła. Z tych tedy najmilsi, rozumną wysługą dzisiejszą uroczystość obchodzimy, aby w osobie podłości mojej on był rozumiany, on uczczony, w którym pasterzów wszystkich pieczołowanie strażą powierzonych im owiec trwa: i którego też godności w niegodnym potomku nie ustanie.

[Lectio9] (nisi rubrica tridentina)
Gdy tedy upominania nasze, do uszu świętobliwości waszej podajemy, rozumiejcie że on do was mówi, którego urząd odprawujemy, bo i że afektem was upominamy i nic inszego wam nie powiadamy jedno co on nauczył. Dla Boga prosząc, abyście przepasawszy biodra umysłu waszego, żywot czysty i trzeźwy w Bożej bojaźni prowadzili. Korona moja jako Apostoł mówi i wesele moje wy jesteście, jeśli wiara wasza, która na początku Ewangeljej po wszystkim świecie opowiedziana jest, w miłości i świątobliwości trwać będzie. Bo aczkolwiek każdy kościół, który jest po wszystkim świecie, ma kwitnąć cnotami, ale jednak wam osobliwie między narody przystoi, zasługami nabożeństwa przodkować, których na zamku Apostolskiej opoki zbudowanych Pan nasz Jezus Chrystus ze wszystkimi odkupił i święty Piotr Apostoł nad insze nauczał.
&teDeum
