[Oratio]
Boże, który raczyłeś napełnić błogosławionego Benedykta, Twojego wyznawcę, duchem wszystkich sprawiedliwych; daj nam, Twoim sługom, obchodzącym uroczyście jego przeniesienie, byśmy napełnieni duchem tegoż wypełnili wiernie to, co za Twoją łaską obiecaliśmy.
$Per Dominum

[Invit]
Chwalmy Boga naszego, * Cześć oddając błogosławionemu Ojcu naszemu Benedyktowi.

[Lectio1]
Z Księgi Eklezjastyka
!Syr 45:1-6
1 Miły Bogu i ludziom Mojżesz, którego pamiątka jest w błogosławieństwie.
2 Podobnym go uczynił świętym w chwale i uczynił go wielkim przez strach nieprzyjaciół, i na jego słowa dziwy uśmierzył.
3 Uczynił go zacnym przed oczyma królów i dał mu rozkazanie przed ludem swoim, i ukazał mu chwałę swoję.
4 Uczynił go świętym w wierze i w cichości jego, i wybrał go ze wszelkiego ciała.
5 Abowiem słuchał go i głosu jego, i wwiódł go w obłok,
6 I podał mu oblicznie przykazania i Zakon żywota i umiejętności, aby nauczył Jakuba Przymierza jego a Izraela Prawa jego.

[Lectio2]
!Syr 47:9-12
9 Dawid w każdej sprawie dawał wyznawanie Świętemu i Nawyższemu słowy chwały.
10 Ze wszytkiego serca swego chwalił Pana i miłował Boga, który go stworzył, i dał mu moc przeciw nieprzyjaciołom.
11 postanowił śpiewaki przed ołtarzem i na głosy ich uczynił wdzięczną muzykę.
12 I dał ozdobę świętam, i ozdobił czasy aż do skończenia żywota swego, aby chwalili święte imię Pańskie i wysławiali rano świętobliwość Bożą.

[Lectio3]
!Syr 48:1;5-7;10
1 I powstał Eliasz prorok jako ogień, a słowo jego jako pochodnia gorzało.
5 Któryś wzbudził umarłego z piekła, z działu śmierci słowem Pańskim.
6 Któryś zrzucił króle na zginienie i łatwieś moc ich przełomił i chełpliwe z łoża ich.
7 Który słyszysz na Synaj sąd a na Horebie sądy pomsty.
10 Któryś jest opisan w sądziech czasów, że masz ubłagać gniew Pański, zjednać serca ojcowskiego z synem i naprawić pokolenia Jakub.

[Lectio4]
!Syr 48:13-15
13 A tak Eliasz wichrem był otarty, a duchem jego Elizeusz był napełnion. Za dni swoich nie bał się książęcia, a żaden go mocą nie zwyciężył
14 ani go zwyciężyło. słowo żadne, a ciało jego umarłe prorokowało.
15 Za żywota swego czynił dziwy i przy śmierci cuda czynił.
