[Lectio1]
Z Księgi Judyt
!Jdt 10:1-4
1 I zstało się, gdy przestała wołać do Pana, wstała z miejsca, na którym leżała padszy przed Panem.
2 I zawołała abry swej, a szczedszy do domu swego, złożyła z siebie Włosienicę i zewłekła się z szat wdowstwa swego,
3 i omyła ciało swe, i pomazała się olejkiem wybornym a ochędożyła włosy głowy swej, i włożyła koronkę na głowę swą, i oblokła się w szaty wesela swego, obuła też pantofle i wzięła prawniczki i lilie, i nausznice, i pierścionki, i ubrała się we wszytkie swe stroje.
4 Której też Pan dodał ozdoby, ponieważ ten wszytek strój nie z wszeteczeństwa, ale z cnoty pochodził: przeto też Pan tę w niej piękność rozmnożył, aby się oczom wszytkich zdała nieporównanej piękności.

[Lectio2]
!Jdt 10:11-12
11 I zstało się, gdy zstępowała z góry o wschodzie słońca, zabieżeli jej szpiegowie Asyryjscy i pojmali ją, mówiąc: Skąd idziesz? abo dokąd idziesz?
12 Która odpowiedziała: Córka jestem Hebrejczyków, dlategom ja udekła od oblicza ich, bom poznała, ii na to ma przyść, że wam będą podani na łup, przeto że wzgardziwszy wami, nie chdeli się dobrowolnie poddać, aby byli naleźli przed oczyma waszemi miłosierdzie.

[Lectio3]
!Jdt 10:16-20
16 Ato wiedz, że gdy staniesz przed oczyma jego, uczynić dobrze a będziesz barzo wdzięczna w sercu jego. I wiedli ją do namiotu Holofernesowego, opowiadając ją.
17 A gdy weszła przed oblicze jego, natychmiast pojman jest oczyma swemi Holofernes.
18 I rzekli do niego słudzy jego: I któż by gardził ludem Hebrejczyków, którzy tak piękne białegłowy mają, abyśmy dla nich przeciwko im słusznie walczyć nie mieli?
19 Widząc tedy Judyt Holofernesa siedzącego pod namiotkiem, który był z szarłatu i złotem i smaragdem, i kamieńmi drogimi haftowany,
20 a gdy mu w twarz wejżrzała, pokłoniła się mu upadszy na ziemię.
