[Officium]
Niedziela Męki Pańskiej

[Ant 1]
Jam jest, * który sam o sobie daję świadectwo: i wydaje świadectwo o mnie Ojciec, który mię posłał.

[Oratio]
Prosimy Cię, wszechmogący Boże, wejrzyj łaskawie na czeladkę Twoją i	spraw w miłosierdziu Swojem, aby łaska Twoja rządziła nami i strzegła dusz naszych w służbie Twojej.
$Per Dominum

[Lectio1]
Początek Księgi Proroka Jeremiasza
!Jr 1:1-6
1 Słowa Jeremiasza, syna Helcyaszowego, z kapłanów, którzy byli w Anathot, w ziemi Benjamin.
2 Które słowo Pańskie stało się do niego za dni Jozyasza, syna Amon, króla Judzkiego, trzynastego roku królestwa jego.
3 A stało się za dni Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego, aż do skończenia jedenastego roku Sedecyasza, syna Jozyasza, króla Judzkiego, aż do przeprowadzenia Jeruzalem, miesiąca piątego.
4 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
5 Pierwéj, niźlim cię utworzył w żywocie, znałem cię: i pierwéj, niżeliś wyszedł z żywota, poświęciłem cię: i prorokiem między narody dałem cię.
6 I rzekłem: A, a, a, Panie Boże, oto nie umiem mówić; bom ja jest dziecina.

[Lectio2]
!Jr 1:7-13
7 I rzekł Pan do mnie: Nie mów: Jestem dziecina; bo na wszystko, na co cię poślę, pójdziesz, i wszystko, cokolwiek ci rozkażę, mówić będziesz.
8 Nie bój się oblicza ich; bom Ja z tobą jest, abym cię wybawił, mówi Pan.
9 I wyciągnął Pan ręką swą i dotknął się ust moich, i rzekł Pan do mnie: Otom dał słowa moje w usta twoje.
10 Otom cię dziś postanowił nad narodami i nad królestwy, abyś wyrywał i kaził i wytracał i rozwalał i budował i sadził.
11 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Co ty widzisz, Jeremiaszu? i rzekłem: Laskę czującą ja widzę.
12 I rzekł Pan do mnie: Dobrześ widział; bo Ja czuć będę nad słowem mojem, abym je wypełnił.
13 I stało się słowo Pańskie powtóre do mnie, mówiąc: Co ty widzisz? i rzekłem: Garniec podpalony ja widzę, a oblicze jego od północy.

[Responsory2]
R. Liczni są moi prześladowcy i mówią: Nie znajdzie on w Bogu zbawienia.
* Powstań, Panie, wybaw mnie, mój Boże!
V. By nieprzyjaciel mój nie mówił: Ja go zwyciężyłem.
R. Powstań, Panie, wybaw mnie, mój Boże!

[Lectio3]
!Jr 1:14-19
14 I rzekł Pan do mnie: Od północy otworzy się złe na wszystkie obywatele ziemie.
15 Bo oto Ja zwołam wszystkie rodzaje królestw północnych, mówi Pan, i przyjdą i postawią każdy stolicę swą w wejściu bram Jerozolimskich i na wszystkich murach jego wokoło i na wszystkich miastach Judzkich.
16 I będę mówić sądy moje z nimi o wszelaką złość ich, którzy mię opuścili a ofiarowali bogom obcym, i kłaniali się robocie rąk swoich.
17 A tak ty przepasz biodra twoje, a wstań i mów do nich wszystko, co Ja każę tobie: nie bój się oblicza ich; bo Ja uczynię, że się nie zlękniesz twarzy ich.
18 Albowiem Ja uczyniłem cię dziś miastem obronnem i słupem żelaznym i murem miedzianym na wszystkiéj ziemi, królom Juda, książętom jego i kapłanom i ludowi ziemie.
19 I będą walczyć na cię, a nie przemogą; bom Ja z tobą jest, mówi Pan, abych cię wybawił.

[Responsory3]
R. Jak długo mój nieprzyjaciel będzie się wynosił nade mnie?
* Spojrzyj i wysłuchaj mnie, Panie, mój Boże.
V. Jeśli upadnę, radować się będą prześladowcy moi. Ja zaś będę ufał Twemu miłosierdziu.
R. Spojrzyj i wysłuchaj mnie, Panie, mój Boże.
&Gloria
R. Jak długo mój nieprzyjaciel będzie się wynosił nade mnie? * Spojrzyj i wysłuchaj mnie, Panie, mój Boże.

[Responsory4]
R. Ty jesteś moim Bogiem. Nie stój z dala ode mnie,
* Bo utrapienie jest blisko i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł.
V. Ty zaś, Panie, nie oddalaj ode mnie swego wspomożenia, wejrzyj ku mej obronie.
R. Bo utrapienie jest blisko i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł.

[Responsory5]
R. Tobie od urodzenia zostałem oddany, od wyjścia z łona matki jesteś moim Bogiem. Nie stój z dala ode mnie,
* Bo utrapienie jest blisko i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł.
V. Wybaw mnie z lwiej paszczęki, a moje poniżenie od rogów jednorożców.
R. Bo utrapienie jest blisko i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł.

[Responsory6]
R. Utrapienie moje jest blisko, o Panie, i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł. Chociażby przebili moje ręce i nogi, wybaw mnie z lwiej paszczęki,
* Abym głosił swym braciom Twoje imię.
V. Ocal od miecza moją duszę, duszę moją jedyną wyrwij z psich pazurów.
R. Abym głosił swym braciom Twoje imię.
&Gloria
R. Utrapienie moje jest blisko, o Panie, i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł. Chociażby przebili moje ręce i nogi, wybaw mnie z lwiej paszczęki, * Abym głosił swym braciom Twoje imię.

[Lectio7]
Czytanie Ewangelii świętej według Jana
!J 8:46-59
Onego czasu: Mówił Jezus rzeszom żydowskim: „Kto z was dowiedzie Mi grzechu? Jeśli wam prawdę mówię, czemu Mi nie wierzycie?” I tak dalej.
_
Homilia świętego Grzegorza, Papieża
!Homilia 18. na Ewangelię
Zważcie, bracia najdrożsi, łagodność Boga. Przyszedł uwalniać od grzechów, a mówił: Kto z was dowiedzie na mnie grzechu? Nie uważa za niegodne siebie wykazywać rozumowo, że nie jest grzesznikiem — On, który mocą Bóstwa mógł usprawiedliwiać grzeszników. Lecz jakże straszliwe jest to, co dodano: Kto z Boga jest, słów Bożych słucha: dlatego wy nie słuchacie, że nie jesteście z Boga. Jeśli bowiem słów Bożych słucha ten tylko, kto jest z Boga, i nie może słuchać Jego słów nikt kto z Niego nie jest — to niech każdy siebie pyta, czy przyjmuje w uchu serca słowa Boga: niech też pojmuje z kogo jest. Prawda nakazuje pragnąć niebiańskiej ojczyzny, wyniszczać pragnienia ciała, odwracać się od chwały świata, nie pożądać cudzego, szczodrze dawać swoje.

[Responsory7]
R. Przez cały dzień chodzę smutny, o Panie, albowiem dusza moja pełna jest szyderstwa.
* Przemocy użyli ci, którzy czyhają na mą duszę.
V. Przyjaciele moi i bliscy moi naprzeciw mnie podchodzą i przystają; ci, którzy byli blisko przy mnie, trzymają się z daleka.
R. Przemocy użyli ci, którzy czyhają na mą duszę.

[Lectio8]
Niech więc każdy z was zważy w sobie, czy ten głos Boga nabrał mocy w uchu jego serca, a będzie wiedział, czy jest z Boga. Nie brak bowiem takich, którzy nawet uszami ciała nie raczą przyjmować przykazań Boga. Nie brak też takich, którzy przyjmują je wprawdzie uchem ciała, ale nie przywierają do nich żadnym pragnieniem umysłu. Nie brak też takich, którzy chętnie słowa Boże przyjmują, tak że nawet wśród płaczu pogrążają się w żalu, ale skoro minie czas łez, wracają do nieprawości. Ci, rzecz jasna, słów Bożych nie słuchają, skoro za nic sobie mają wypełnianie ich czynem. Przywołajcie zatem, bracia najdrożsi, przed oczy umysłu swoje życie i rozważając je głęboko, drżyjcie na dźwięk słów Prawdy: Dlatego wy nie słuchacie, że nie jesteście z Boga. 

[Responsory8]
R. Nie odwracaj swego oblicza od Twego sługi, Panie,
* Wysłuchaj mnie prędko, bo jestem w ucisku.
V. Zbliż się do mej duszy i ją wybaw, uwolnij mnie przez wzgląd na moich nieprzyjaciół.
R. Wysłuchaj mnie prędko, bo jestem w ucisku.

[Lectio9]
Lecz to, co Prawda mówi o odrzuconych, to sami odrzuceni poświadczają o sobie swoimi czynami: Odpowiedzieli tedy Żydzi: Czyż my nie dobrze mówimy, żeś ty jest Samarytanin i czarta masz? Posłuchajmy teraz, co po wyrządzeniu Mu tak wielkiej zniewagi, odpowiada Pan: Ja czarta nie mam, ale czczę Ojca mego, a wyście mnie nie uczcili. Jako że słowo „Samarytanin” wykładane: jest jako „stróż”, a On prawdziwie jest stróżem — Psalmista mówi o Nim: Jeśli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuwa ten, który go strzeże (Ps 126, 1) i do Niego zwraca się Izajasz: Stróżu, co z nocy, stróżu, co z nocy (Iz 21, 11) — dlatego Pan poniechał odpowiedzi: „Nie jestem Samarytaninem”, odpowiedział natomiast: Ja czarta nie mam. Zostały Mu wszak zarzucone dwie rzeczy: jednej z nich zaprzeczył, z drugą milcząco się zgodził.

[Responsory9]
R. Któż da mojej głowie wody, a oczom moim źródło łez, abym płakał dniem i nocą? Bo brat, mój bliski Mnie podszedł,
* A każdy przyjaciel zdradliwie ze Mną postępował.
V. Niech ciemna i śliska stanie się ich droga, gdy Anioł Pana będzie ich ścigał.
R. A każdy przyjaciel zdradliwie ze Mną postępował.
&Gloria
R. Któż da mojej głowie wody, a oczom moim źródło łez, abym płakał dniem i nocą? Bo brat, mój bliski Mnie podszedł, * A każdy przyjaciel zdradliwie ze Mną postępował.

[Ant Laudes]
Obacz, Panie, * utrapienie moje, bo się podniósł nieprzyjaciel mój.
W ucisku * wzywałem Pana, i wysłuchał mię na przestrzeństwie.
Osądziłeś, Panie, * sprawę duszy mojéj, odkupicielu żywota mego, Panie, Boże mój.
Ludu mój, * cóżem ci uczynił, albo w czemem ci się uprzykrzył? Odpowiedz mi.
Izali oddawają * złe za dobre, że wykopali dół duszy mojéj?

[Capitulum Laudes]
!Hbr 9:11-12
v. Bracia: Ale Chrystus, stawiwszy się Najwyższym kapłanem dóbr przyszłych, przez większy i doskonalszy przybytek, nie ręką uczniony, to jest, nie tego stworzenia, ani przez krew kozłów albo cielców; ale przez własną krew wszedł raz do świątnicę, nalazłszy wieczne odkupienie. 
$Deo gratias

[Ant 2]
Rzekł Jezus * rzeszom żydowskim, i najwyższym kapłanom: Kto z Boga jest, słów Bożych słucha; dlatego wy nie słuchacie, że nie jesteście z Boga.

[Ant Prima]
Ja czarta nie mam: * ale czczę Ojca Mego, mówi Pan.

[Ant Tertia]
Ja nie szukam * chwały Swej: jest, który szuka i sądzi.

[Ant Sexta]
Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: * jeśli kto zachowa mowę Moją, śmierci nie ogląda na wieki.

[Capitulum Sexta]
!Hbr 9:13-14
v. Albowiem jeźli krew kozłów i wołów i popiół jałowice pokropiony spługawione poświęca ku oczyszczeniu ciała, jako daleko więcej krew Chrystusowa, który przez Ducha Świętego samego siebie ofiarował niepokalanym Bogu, czyści sumnienie nasze od martwych uczynków, ku służeniu Bogu żywiącemu? 
$Deo gratias

[Ant Nona]
Porwali kamienie * Żydzi, by rzucić na Niego: Jezus zaś ukrył się i wyszedł ze świątyni.

[Capitulum Nona]
!Hbr 9:15
v. I dlatego jest nowego Testamentu pośrednikiem, żeby za przystąpieniem śmierci, na odkupienie występków tych, które były pod pierwszym Testamentem, obietnicę wzięli, którzy wezwani są do wiecznego dziedzictwa, w Chrystusie Jezusie Panu naszym.
$Deo gratias

[Ant 3]
Abraham, ojciec wasz, * z radością żądał, aby oglądał dzień Mój: i oglądał i weselił się.
