[Officium]
Środa Wielkiego Tygodnia

[Officium] (rubrica 1955 aut rubrica 196)
Środa Świętego Tygodnia

[Lectio1]
Z Proroka Jeremiasza
!Jr 17:13-18
13 Oczekiwanie Izraela, Panie, wszyscy, którzy cię opuszczają, zawstydzeni będą: którzy cię odstępują, na ziemi napisani będą; iż opuścili żyłę wód żywiących, Pana.
14 Zlecz mię. Panie, a zleczon będę, zbaw mię, a zbawion będę; boś ty jest chwała moja.
15 Oto ci mówią do mnie: Gdzież jest słowo Pańskie? niech przyjdzie.
16 A ja nie strwożyłem się ciebie, pasterza naśladując, i dnia człowieczego nie żądałem: ty wiesz, co wyszło z ust moich, dobre było przed obliczem twojem.
17 Nie bądźże mi ty na strach, nadzieja moja ty w dzień utrapienia.
18 Niech się zawstydzą, którzy mię prześladują, a niech się ja nie zawstydzę: niech się oni lękają, a ja niech się nie lękam: przywiedź na nie dzień ucisku, a dwojakiem skruszeniem skrusz je.

[Responsory1]
R. Mówili przeciwko mnie językiem zdradliwym, i ogarnęli mię mowami nienawistnemi: miasto tego, co mię miłować mieli, uwłaczali mi.
* A jam się modlił, i wysłuchał mię, Pan, Bóg mój.
V. I oddawali mi złem za dobre: a nienawiścią za miłość moję.
R. A jam się modlił, i wysłuchał mię, Pan, Bóg mój.

[Lectio2]
!Jr 18:13-18
13 Przetóż to mówi Pan: Pytajcie narodów, kto słychał takie straszne rzeczy, które czyniła nazbyt panna Izraelska?
14 Izali ustaje z skały polnéj śnieg Libanu? albo mogąli być wytracone wody wynikające zimne i ściekające?
15 Iż mię lud mój zapomniał, próżno ofiarując, i potykając się po drogach swych, po ścieżkach wieku, aby chodzili po nich gościńcem nie utartym:
16 Aby była ziemia ich spustoszeniem i świstaniem wiecznem: każdy, kto pójdzie przez nię, zdumieje się i będzie chwiał głową swoją.
17 Jako wiatr palący rozmiecę je przed nieprzyjacielem: tył a nie twarz ukażę im w dzień ich zatracenia.
18 I rzekli: Pójdźcie, a wymyślmy na Jeremiasza myśli; bo nie zginie zakon od kapłana, ani rada od mądrego, ani słowo od proroka: pójdźcie, a ubijem go językiem, a nie dbajmy na wszystkie mowy jego.

[Lectio3]
!Jr 18:19-23
19 Pilnuj mię, Panie, a posłuchaj głosu przeciwników moich.
20 Izali oddawają złe za dobre, że wykopali dół duszy mojéj? wspomnij, żem stał przed oczyma twemi, żebych mówił za nimi dobrze, i odwrócił od nich rozgniewanie twoje.
21 Przetóż podaj syny ich do głodu, a wwiedź je w ręce miecza: niech będą żony ich bez dzieci i wdowy, a mężowie ich niech zabici będą śmiercią, młodzieńcy ich niech będą przebici mieczem w bitwie.
22 Niech będzie słyszan wrzask z domów ich; przywiedziesz bowiem na nie zbójcę nagle; bo wykopali dół, aby mię ułowili i sidła skryli na nogi moje.
23 Ale ty, Panie, wiesz wszelką radę ich przeciwko mnie na śmierć: nie bądź miłościw nieprawości ich, a grzech ich obliczem twojem niech wymazan nie będzie: niech będą upadający przed oczyma twemi, czasu gniewu twego pastw się nad nimi.

[Ant Laudes]
Wybaw mię * ze krwi, Boże, Boże mój, a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję.
Zniewagi * i groźby cierpiałem od nich: ale Pan jest ze mną jako wojownik potężny.
Ale ty, Panie, * wiesz wszelką radę ich przeciwko mnie na śmierć.
Wszyscy nieprzyjaciele moi * usłyszeli złe moje: Panie, weselili się, żeś ty uczynił.
Spraw, Panie, * sprawiedliwość ukrzywdzonym, a drogi grzeszników wygub.

[Ant Laudes](rubrica monastica aut 1570 aut 1910)
Wybaw mię * ze krwi, Boże, Boże mój, a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję.
Zniewagi * i groźby cierpiałem od nich: ale Pan jest ze mną jako wojownik potężny.
Oni zaś * próżno szukali dusze mojéj, wnidą w niskości ziemie.
Wszyscy nieprzyjaciele moi * usłyszeli złe moje: Panie, weselili się, żeś ty uczynił.
Spraw, Panie, * sprawiedliwość ukrzywdzonym, a drogi grzeszników wygub.

[Ant 2]
Szymonie, śpisz? * nie mógłżeś czuwać jednej godziny? 

[Oratio 2]
Spraw, prosimy Cię, wszechmogący Boże, aby nas, udręczonych występkami, wyzwoliła Męka Jednorodzonego Syna Twego.
$Qui tecum

[Ant 3]
Służąca rzekła * Piotrowi: Prawdziwieś i ty jest z nich; bo i mowa twoja cię wydawa.

[Oratio 3]
Wejrzyj, prosimy Cię, Panie, na tę czeladkę Twoją, za którą Pan nasz Jezus Chrystus nie zawahał się ponieść męki krzyżowej i oddać się w ręce grzeszników.
$Qui tecum
