[Officium]
Sancta Maria Sabbato Tempore Adventi; Rorate coeli

[Rule]
Gloria
Suffr=Spiritu;;Ecclesiae,Papa
Prefatio=MariaV;

[Comment]
# Msza na święta N. M. P. – Rorate
! Szaty białe
! Adwent
Aby serca wiernych przejąć uczuciem tęsknoty za Zbawcą świata, Kościół zapełnia wyrazami tego uczucia wszystkie modlitwy i śpiewy kościelne w adwencie. Szczególniej wyraża to uczucie msza poranna na cześć Najświętszej Panny Maryi, przez cały adwent odprawiana przed świtem, a nazywana od początkowych słów introitu roratna albo Roraty („Rorate, coeli …”, co znaczy: „Spuśćcie niebiosa rosę …”). Ciemność panująca w kościele w czasie odprawiania tej Mszy św. przypomina ciemności niewiary, w których byli pogrążeni ludzie przed przyjściem Zbawiciela. Na ołtarzu pali się pod czas rorat, odmiennie od zwykłej parzystej liczby, 7 świec, co przypomina świecznik siedmioramienny przed arką przymierza, a zatem cały Stary Zakon. Najwyższa w środku jest wyobrażeniem Najświętszej Panny, która, przyobiecana w raju a przepowiedziana przez proroków, poprzedziła jak jutrzenka wschód Słońca sprawiedliwości - Chrystusa Pana.

Ta Msza roratna, sięgająca początkiem XII w., odprawia się codziennie w adwencie przeważnie tylko w Polsce. Stare kroniki podają, że Bolesław Wstydliwy (1230), chcąc podnieść  nabożeństwo do N. P. Maryi, postanowił, aby na początku adwentu każdy ze 7 stanów Rzeczypospolitej stawiał przez swego przedstawiciela świecę na ołtarzu, a przez to wyznawał
~Chrystusa światłością świata i okazywał swoją gotowość na sąd Boży (ewangelia z  1 niedzieli  adwentu). Czynili to zatem po kolei: król, biskup, senator, ziemianin, rycerz, mieszczanin i oracz, każdy powtarzając słowa: „Gotów jestem na sąd Boski!”
(Ks. W. A. Jougan, Liturgika Katolicka czyli wykład obrzędów Kościoła katolickiego, Lwów 1899)

[Introitus]
!Iz 45:8
v. Niebiosa, spuśćcie rosę z góry, a obłoki niech zleją z deszczem Sprawiedliwego. Niech się otworzy ziemia i zrodzi Zbawiciela.
!Ps 84:2
Łaskawy okazałeś się, Panie, dla Twej ziemi, na dobre odmieniłeś los Jakuba.
&Gloria
v. Niebiosa, spuśćcie rosę z góry, a obłoki niech zleją z deszczem Sprawiedliwego. Niech się otworzy ziemia i zrodzi Zbawiciela.

[Oratio]
Boże, któryś zrządził, że za zwiastowaniem anielskim w żywocie Najświętszej Maryi Panny Słowo Twoje Ciałem się stało, pokornie Cię błagamy, spraw, aby wspomagało nas wstawiennictwo Tej, w której Boże Macierzyństwo wierzymy.
$Per eundem

[Lectio]
Czytanie z Księgi Proroka Izajasza.
!Iz 7:10-15
W one dni: Rzekł Pan do Achaza, mówiąc: «Proś Pana Boga twego o znak dla siebie: w głębinie piekła lub na wysokości w górze». I rzekł Achaz: «Nie będę prosił i nie będę kusił Pana». I rzekł: «Słuchajcie więc, domie Dawida: Czyż to mało dla was dręczyć ludzi, że dręczycie także Boga mojego? Przeto sam Pan da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą imię Jego Emmanuel. Masło i miód będzie pożywał, by umiał zło odrzucać, a wybierać dobro».

[Graduale]
!Ps 23:7
Bramy, podnieście swe szczyty i rozstąpcie się, prastare podwoje, aby mógł wkroczyć Król chwały.
!Ps 23:3-4
Kto wstąpi na górę Pana lub stanie na świętym Jego miejscu? Alleluja, alleluja.
!Łk 1:28
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami. Alleluja.

[Evangelium]
@Tempora/Adv3-3:Evangelium

[Offertorium]
!Łk 1:28; 1:42
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego.

[Secreta]
Prosimy Cię, Panie, utwierdź w duszach naszych tajemnice prawdziwej wiary, abyśmy wyznając prawdziwe Bóstwo i człowieczeństwo Tego, który się począł z Dziewicy, zdołali dojść do wiekuistej radości radości mocą Jego zbawczego Zmartwychwstania.
$Per eundem

[Communio]
!Iz 7:14
Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą imię jego Emmanuel ((Bóg z nami)).

[Postcommunio]
Prosimy Cię, Panie, wlej w nasze serca Swoją łaskę, abyśmy poznawszy za zwiastowaniem anielskim wcielenie Chrystusa, Syna Twego, przez Jego mękę i krzyż zostali doprowadzeni do chwały zmartwychwstania.
$Per eundem